تحلیل سیاست های نظام آموزش عالی سلامت کشور جهت مواجهه با همه گیری کرونا

نویسندگان

1 کارشناس مسئول، دکترای مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده داروسازی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

doi
10.22118/edc.2020.250139.1546
چکیده

مطالعه حاضر با هدف تحلیل و بازنگری سیاستهای نظام آموزش عالی سلامت کشور جهت تاب آوری در همه گیری کرونا و بحرانهای مشابه انجام شد. مطالعه گذشته نگر با استفاده از مثلث تحلیل سیاست والت و گیلسون انجام شد. به منظور جمع آوری داده ها از مرور متون در پایگاههای داخلی و خارجی، تحلیل اسناد و مدارک مرتبط، و مصاحبه نیمه ساختاریافته با افراد مطلع استفاده شد. 45 شخص حقیقی و حقوقی نقش آفرین در نظام آموزش عالی سلامت در مواجهه با پاندمی کرونا بر حسب نوع نقش به تفکیک ارائه کننده خدمت، گیرنده خدمت، خریدار خدمت، سیاستگذار، متولی، ناظر بر حسن اجرا و تسهیل گر، 5 جزء ساختار سازمانی، 3 زیرساخت فنی-تکنولوژیکی، 14 قانون و مقررات، و 46 مستند با مضمون عمومی، آموزشی، بهداشت و درمان، بهداشت محیط و بهداشت حرفه ای شناسائی شد. ارگانهای مختلف اعم از سازمان جهانی بهداشت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، معاونت های بهداشت و درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، معاونتهای آموزشی، بهداشتی و درمان دانشگاههای علوم پزشکی و معاونت آموزشی دانشکده های علوم پزشکی تدوین مستندات یادشده در قالب راهنما، شیوه نامه، دستورالعمل، پمفلت و محتوای آموزشی را بر عهده داشته اند. نهایتاً بر 24 فرایند و 14 چالش پیش روی نظام آموزش عالی سلامت در مواجهه با کرونا و بحرانهای مشابه تأکید شد. نهایتاً در خصوص بازنگری در نظام آموزش عالی سلامت در مواجهه با کرونا و بحرانهای مشابه پیاده سازی تغییرات بنیادین در حوزه های مختلف تأکید شد.