بررسی تأثیر غوطهوری در آب سرد و تکرار فعالیت سرعتی بر شاخصهای آنتیاکسیدانی در مردان تمرینکرده
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران .تهران.ایران
2 . دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران.تهران.ایران
3 . دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران.تهران .ایران
doi
10.22059/jsb.2017.226851.1142چکیده
هدف از مطالعۀ حاضر بررسی میزان تغییرات برخی شاخصهای آنتیاکسیدانی مانند سوپراکساید دیسموتاز (SOD)، کاتالاز (CAT)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و هیدروژن پراکساید ( H2O2)، پس از فعالیت سرعتی تکراری و پس از آن غوطهوری در آب سرد (CWI) بود. به این منظور 20ورزشکار تمرینکرده، با میانگین حداکثر اکسیژن مصرفی 9/2 ±9/52 میلیلیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه، میانگین سن 2/2±9/21 سال، قد 4/5±2/174 سانتیمتر و وزن 4/4±68 کیلوگرم برای شرکت در این پژوهش انتخاب شدند. پس از انجام فعالیت سرعتی تکراری،10نفر از آزمودنیها داخل آب سرد با دمای 14 درجۀ سانتیگراد قرار گرفتند و 10نفر دیگر در دمای اتاق به شکل غیرفعال روی صندلی نشستند. خونگیری نیز قبل و پس از انجام فعالیت سرعتی و همچنین پس از ریکاوری در آب سرد و نیز 24 ساعت پس از آخرین خونگیری انجام گرفت. نتایج نشان داد 24 ساعت پس از فعالیت سرعتی تکراری، عوامل آنزیمی SOD، CAT و GPX به حالت اولیۀ خود بازگشتند، ولی تفاوت معناداری بین گروه آب سرد و گروه کنترل وجود نداشت. اگرچه میزان تغییرات عوامل آنزیمی آنتیاکسیدانی پس از فعالیت ورزشی سرعتی تکراری شدید بالا بود، ولی غوطهوری در آب سرد تأثیری بر بازگشت به حالت اولیه این عوامل نداشت