شناسایی عوامل موثر بر خودتوسعهای اعضاء هئیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی استانهای مازندران، گیلان و گلستان
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 دانشجوی دکترا، گروه مدیریت آموزش، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22118/edc.2021.263776.1659چکیده
هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل موثر بر خود-توسعهای اعضاء هئیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی استانهای مازندران، گیلان و گلستان بود. روش تحقیق از نظر روش کمی کیفی یا آمیخته از نوع اکتشافی، در بخش کمی توصیفی پیمایشی و در بخش کیفی توصیفی از نوع نظریه زمینه ای است. جامعه آماری نیز کلیه اعضای هیئتعلمی دانشگاه آزاد اسلامی استانهای مازندران، گیلان و گلستان که در سال 1398 مشغول به انجام وظایف شغلی میباشند و تعدادشان 2789 نفر می باشد. همچنین در پژوهش حاضر از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی، متناسب با حجم هر یک از سه استان استفاده شد. ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامههای استاندارد خود توسعه ای، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران، پرسشنامه تعهد حرفهای ایمر، پرسشنامه درگیری شغلی شوفلی و همکاران، پرسشنامه نیاز به موفقیت عسگری نژاد، پرسشنامه انگیزش شلی رایت، پرسشنامه حمایت سازمانی آیزنبرگ، پرسشنامه مسئولیت پذیری برزگر، پرسشنامه تاب آوری شغلی کانر و دیویدسون ، پرسشنامه خودشکوفایی کری جری، پرسشنامه پایگاه اقتصادی اجتماعی، پرسشنامه سرمایه فرهنگی بوردیو، پرسشنامه فرهنگ سازمانی دنیسون، پرسشنامه حمایت سازمانی آیزنبرگر و همکاران، پرسشنامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن، پرسشنامه تعهد سازمانی آلن و مایر، پرسشنامه یادگیری گروهی بوده اند. جهت تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق از روشهای آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزارهای آماری SPSS استفاده شدهاست. عوامل موثر بر خود توسعه ای اعضاء هئیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی استانهای مازندران، گیلان و گلستان عبارتند از عوامل فردی (خودکارامدی، درگیری شغلی، انگیزش شغلی، تعهد حرفه ای، نیاز به موفقیت، مسئولیت پذیری، توانمندسازی روان شناختی، تاب آوری شغلی، خودشکوفایی، پایگاه اقتصادی/اجتماعی، سرمایه فرهنگی)، عوامل سازمانی(فرهنگ سازمانی، حمایت سازمانی، عدالت سازمانی، تعهد سازمانی) و عوامل گروهی (یادگیری گروهی).