نظریه جامع عقلانیت رشر
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری رشته فلسفه تطبیقی دانشگاه قم.
2 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22034/iw.2025.421051.1736چکیده
رَشِر عقلانیت را «دنبال کردن هوشمندانۀ اهدافِ مناسب» میداند. از نظر وی سه بافتِ شناختی، عملی و سنجشی، ساختارِ اصلی عقلانیت را تشکیل میدهند. وظیفۀ مشترک این بافتار، بهکاربستنِ بهترین استدلال است. او جهانی بودن عقلانیت را در عین معتبر دانستن جنبه شخصی و شرایط پیرامونی، بهینهگی واقعی به جای عقلانیتِ ایدهآل و بیشینهگرا، میداند. بهینهسازی، یافتن بهترین کار برای انجام دادن در یک شرایط پیرامونی با استفاده از بهترین استدلالِ در دسترس است؛ عقلانیت جهانی، این توصیه عقلانی به هر کسی در شرایط یکسان با دیگری است که تصمیم عقلانی یکسانی بگیرد. عقلانیتِ جامع از ما میخواهد تا اهداف هوشمندانه را با روشهای هوشمندانه دنبال کنیم؛ مبتنی بر اصولی عمل کنیم که نظاممند و معنادار باشند و عوامل هوشمند دیگر نیز بتوانند مناسب بودن آنها را تشخیص دهند. تبیین رشر از عقلانیت، یکی از جامعترین و مستحکمترین نظریههای ارائه شده دراین حوزه است. اما بهنظر میآید بهرسمیت شناختن جنبه تاریخی و شرایط پیرامونی در عفلانیتِ عینی و جهانی، نیازمند رویکرد تاریخی و صحتسنجی آن در سنتهای تاریخی است. همچنین با توجه به تمسک ناصحیح سیاسی به عقلانیت جهانی، لازم است ارتباط عقلانیت جهانی و خاورگرایی مشخص شود که جای این امر مهم در آثار رشر خالی است. خاور گرایی مجموعه معینی از افکار و تلقی های اروپایی نسبت به شرق، برگرفته از ارتباط موجود بین درستی و موفقیت عملی است و نباید آن را بدون استدلال و استناد موجه به مفهوم جهانی عقلانیت نسبت داد و سپس در جهت اهداف استعماری و سلطه جویانه، شرق را در برابر غرب به ناعقلانیت متهم ساخت.