مبانی فلسفی الگوی پرورش تفکر راهبردی مدیران دانشگاه سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
2 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، واحد نکا، دانشگاه آزاد اسلامی، نکا، ایران
3 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
doi
10.22118/edc.2021.263514.1656چکیده
پژوهش حاضر به بررسی مبانی فلسفی الگوی پرورش تفکر راهبردی دانشگاه سیستان و بلوچستان میپردازد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت گردآوری اطلاعات، توصیفی از نوع پیمایشی است که به روش آمیخته (کیفی و کمّی) انجام شد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 14 نفر از اساتید خبره و برجسته با مرتبه علمی دانشیار و استاد شاغل در دانشگاه سیستان و بلوچستان میباشد. که با تکنیک گلوله برفی بصورت هدفمند انتخاب شدند؛ و در بخش کمّی جامعه آماری شامل 369 نفر از اعضای هیئتعلمی 12 دانشکده دانشگاه سیستان و بلوچستان با مرتبه علمی مربی، استادیار، دانشیار و استاد میباشند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان به تعداد 188 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای بر حسب دانشکده و مرتبه علمی انتخاب گردیدند. ابزار جمعآوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاری و در بخش کمّی پرسشنامه محقق ساخته بود. یافتههای نشان داد مبانی فلسفی الگوی پرورش تفکر راهبردی مدیران دانشگاه سیستان و بلوچستان شامل 18 مؤلفه اصلی نگرش فلسفی، نگرش سیستمی و مفهومی، دوراندیشی و آینده نگری، ویژگیهای رفتاری، عوامل انگیزشی، عوامل ساختاری، فرهنگ دانشگاهی، یادگیری سازمانی، تفکر انتقادی، محیط پیرامونی، محیط سازمان، تعارض سازمانی، تصمیمگیری هوشمندانه، اصلاح ساختارهای سازمانی، استعدادیابی و شایسته پروری، طراحی استراتژیهای خلاقانه، پرورش مدیران استراتژیست، ایجاد مزیت رقابتی میباشد. نتایج پژوهش نشان داد که مدیران دانشگاهی، باید دارای درکی کلی از محیط دانشگاه باشند، آنها باید خلاق بوده و دارای چشم اندازی برای آینده سازمان باشند.