بررسی نقش جهت گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک‌طلبی تحصیلی در پیش بینی پایستگی تحصیلی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

3 دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، بخش آزمون سازی و روانسنجی، معاونت امور آزمون ها، سازمان سنجش آموزش کشور، تهران. ایران

doi
10.22118/edc.2021.273062.1715
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش جهت ­گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک­ طلبی تحصیلی در پیش­بینی پایستگی تحصیلی انجام گرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه­ی آماری پژوهش را تمامی دانش ­آموزان پایه­ ی دوازدهم متوسطه­ی دوره ­ی دوّم شهر اردبیل در سال تحصیلی 1399-1398 تشکیل می­دادند که از میان آن­ها با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی خوشه ­ای، تعداد 375 نفر به­ عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جم ­­آوری داده­ها از پرسشنامه­ ی جهت‌گیری هدف پیشرفت الیوت و مک گریگور (2001)، پرسشنامه ­ی منزلت هویت تحصیلی و از و ایزاکسون (2008)، پرسشنامه ­ی کمک طلبی تحصیلی رایان و پنتریچ (1997) و پرسشنامه ­ی پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (2008) استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها از آزمون­های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ­ها نشان داد که بین جهت­گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک طلبی تحصیلی با پایستگی تحصیلی رابطه­ ی مثبت و معنی­داری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون آشکار کرد که 48 درصد از واریانس پایستگی تحصیلی بر اساس جهت­گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک­طلبی تحصیلی قابل پیش­بینی می­باشد؛ بنابراین می­توان نتیجه گرفت که جهت­ گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک ­طلبی تحصیلی از متغیرهای مرتبط با پایستگی تحصیلی می­ باشند.