بررسی نقش جهت گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمکطلبی تحصیلی در پیش بینی پایستگی تحصیلی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، بخش آزمون سازی و روانسنجی، معاونت امور آزمون ها، سازمان سنجش آموزش کشور، تهران. ایران
doi
10.22118/edc.2021.273062.1715چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش جهت گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک طلبی تحصیلی در پیشبینی پایستگی تحصیلی انجام گرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه ی دوازدهم متوسطهی دوره ی دوّم شهر اردبیل در سال تحصیلی 1399-1398 تشکیل میدادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشه ای، تعداد 375 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جم آوری دادهها از پرسشنامه ی جهتگیری هدف پیشرفت الیوت و مک گریگور (2001)، پرسشنامه ی منزلت هویت تحصیلی و از و ایزاکسون (2008)، پرسشنامه ی کمک طلبی تحصیلی رایان و پنتریچ (1997) و پرسشنامه ی پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (2008) استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین جهتگیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک طلبی تحصیلی با پایستگی تحصیلی رابطه ی مثبت و معنیداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون آشکار کرد که 48 درصد از واریانس پایستگی تحصیلی بر اساس جهتگیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمکطلبی تحصیلی قابل پیشبینی میباشد؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت که جهت گیری هدف پیشرفت، منزلت هویت تحصیلی و کمک طلبی تحصیلی از متغیرهای مرتبط با پایستگی تحصیلی می باشند.