ارائه مدل شکل‌گیری اعتماد جمعی در مدارس شهر تهران

نویسندگان

1 عضو هیات علمی، پژوهشگاه مطالعات وزارت آموزش‌و پرورش، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

3 عضو هیات علمی، گروه مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

doi
10.22118/edc.2021.271192.1704
چکیده

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل شکل‌گیری اعتماد جمعی در مدارس شهر تهران بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا ترکیبی (کیفی و کمی) بود. جامعه پژوهش در بخش کیفی خبرگان اعتماد جمعی شامل متخصصان وزارت آموزش‌وپرورش و در بخش کمی مدیران و معلمان مدارس شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 بودند. نمونه پژوهش در بخش کیفی طبق اصل اشباع نظری 12 نفر برآورد شد که 7 نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند و سپس 5 نفر با روش نمونه‌گیری گلوله برفی انتخاب شدند. در بخش کمی طبق فرمول کوکران 385 نفر برآورد شد که با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های کدگذاری باز، محوری و انتخابی و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. یافته‌های بخش کیفی نشان داد که اعتماد جمعی در مدارس شهر تهران دارای 85 کد باز، 17 کد محوری و 17 کد انتخابی در 6 مقوله اصلی بود. یافته‌های بخش کمی نشان داد هر 6 مقوله اصلی دارای روایی و پایایی مناسبی بودند، مدل برازش مناسبی داشت و همه مقوله‌ها به غیر از شرایط مداخله‌گر اثر معناداری در شکل‌گیری اعتماد جمعی در مدارس شهر تهران داشتند (05/0>P). بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر و سایر پژوهش‌ها، متخصصان و برنامه‌ریزان آموزش‌وپرورش می‌توانند اقدام به طراحی برنامه‌هایی جهت افزایش اعتماد جمعی در مدارس شهر تهران کنند که برای تحقق این هدف می‌توانند وضعیت کدهای استخراج‌شده را بهبود ببخشند.