فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌طور کلی، هدف این مقاله تأملی آغازین در راستای کاوش درباره جایگاه آزادی در نظام فلسفی هگل است. بر این اساس، با اتکا به بنیان منطقی‌ای که خودآگاهی را با زندگی یکسان می‌انگارد، قصد دارم بستری برای تحلیل نسبت میان شناخت و آزادی فراهم آورم. در پرتو این چشم‌انداز، در پی آنم که نشان دهم چگونه خودآگاهی از درک زندگی به‌عنوان امری بیرونی به‌مثابه طبیعت، فراتر می‌رود تا توانایی بی‌نهایت درونی خود را به‌منزله روح محقق سازد. در این راستا، استدلال خواهم کرد که شناخت از رهگذر نیروی مرگ از خود فراتر می‌رود؛ نیرویی که هم‌زمان نفی محض و ابقای محض زندگی برای «خود» است. این گذار، تجلی وحدت مطلق «خود» با خویش است، وحدتی که در بستر فرایند تعلیق در فلسفه هگل صورت می‌پذیرد؛ فرایندی که در آن، «خود» هم‌زمان نفی می‌شود و در عین حال، ابقا می‌گردد. از این منظر، گسست میان زندگی و مرگ پشت سر نهاده می‌شود، چراکه «خود» درمی‌یابد که لحظات زندگی، در حقیقت، همان لحظات مرگ‌اند، و بدین‌گونه آزادی خویش را در فراروی از این لحظات بازمی‌یابد؛ نه به‌منزله خود فردی، بلکه به‌مثابه‌ فاعل عام.