بررسی اثر ارتفاع لایه مرزی بر نمایه‌های سنجش از دور جو: ارتباط میزان غلظت ذرات معلق و عمق نوری هواویزها

نویسندگان

1 دکتری، استادیار، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

2 دکتری، استاد، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

3 دکتری، استادیار، پژوهشکده سامانه‌های ماهواره‌، پژوهشگاه فضایی ایران

4 دکتری، دانشیار، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

doi
چکیده

     در مقاله حاضر تاثیر تلاطم و ارتفاع لایه مرزی جو شهر زنجان (m170، N 5/48 و E 7/36) بر میزان ارتباط غلظت ذرات معلق و عمق نوری هواویزها برای روزهای نمونه در بازه زمانی دسامبر 2009 تا اکتبر 2010 مطالعه شده‌است. برای انجام این مطالعه از داده‌های نورشناخت هواویزها توسط دستگاه سان‌فوتومتر مرکز تحصیلات تکمیلی زنجان، غلظت ذرات معلق با قطر کمتر از 10 میکرومتر از سازمان محیط زیست  و شبیه سازی ارتفاع لایه مرزی توسط مدل WRF استفاده شده است.  نتایج نشان می‌دهد اختلاط لایه مرزی و بیشترین ارتفاع لایه آمیخته از مهم‌ترین پارامترهای تاثیرگذار بر ارتباط میان  AOD و غلظت PM10 هستند. هم‌چنین نتایج بیان‌گر آن است که زمانی که ارتفاع لایه بین 800 تا 2200 متر باشد، هم‌بستگی بهتری نسبت به سایر شرایط در لایه مرزی میان عمق نوری هواویزها و غلظت ذرات معلق وجود دارد. در جو زنجان، بیشترین ارتباط میان غلظت ذرات و عمق نوری هواویزها در هر روز در هنگام بیشینه عمق لایه آمیخته رخ داده است.