تاثیر رهبری همنوا بر پویایی آموزشی با نقش میانجی امنیت روانی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، گروه علوم تربیتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
2 دانشجو دکتری مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
3 عضو هیات علمی، گروه علوم تربیتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
doi
10.22118/edc.2020.260461.1627چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر ابعاد رهبری همنوا بر پویایی آموزشی با نقش میانجی امنیت روانی جهت ارائه مدل در مدارس آموزش و پرورش استان مازندران بوده است. این پژوهش توصیفی از نوع زمینهیابی و از نظر هدف کاربردی بوده است، دادههای مورد نظر بر اساس پرسشنامه محققساخته با روش آمیخته (کیفی–کمی) که روایی صوری و محتوایی با میانگین (72/0= cvr) و پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ (87/0) مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل مدیران مدارس سه دوره تحصیلی سال 1397 بوده است (4865 نفر) که ازاین جامعه تعداد 360 نفر با بهرهگیری از روش نمونهگیری تصادفی طبفهای بر حسب دوره تحصیلی به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل عاملی اکتشافی، آزمون فریدمن، معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار SPSS و لیزلرل استفاده شده است. یافتههای حاصل از تحلیل منجر به شناسایی پنج عامل به ترتیب شامل رهبری مربینگر، ژرف نگر، روانشناسانه، مردم سالاری و پیوند جویانه گردید. همچنین یافتهها نشان دادند که مدل حاصل از برازش مناسب برخوردار بوده و علاوه بر تاثیر رهبری همنوا بر پویایی آموزشی، نقش امنیت روانی بعنوان متغیر میانجی مورد تائید است؛ بنابراین شناسایی و ترویج و بکارگیری ابعاد و مولفههای رهبری همنوا و همچنین ایجاد امنیت روانی مناسب در محیط مدرسه که زمینه ساز پویایی آموزشی است، میتوانند ملاک و معیار مناسبی برای دستیابی به اهداف آموزش و پرورش در مدارس باشند.