تدوین نظریه یکپارچه مستندسازی تجربه و بررسی وضعیت آن از دیدگاه کارشناسان در یک سازمان دولتی
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان؛ اصفهان؛ ایران
doi
10.35050/JIPM010.2019.051چکیده
مستندسازی تجربه یکی از منابع اساسی حفظ، توسعه و انتقال دانش است و تحقق آن در یک سازمان، بدون شناختِ جایگاهِ مستندسازی تجربه امکانپذیر نیست. این پژوهش با دو هدف تدوینِ نظریه یکپارچه مستندسازی تجربه و بررسی وضعیت آن از دیدگاه کارشناسان در یک سازمان دولتی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی و با روش تحلیلی و پیمایشی است. برای دستیابی به هدف اول، پس از طراحی سؤالات پژوهش، جستوجوی نظاممند پژوهشها بر اساس کلیدواژههای مرتبط از شش پایگاه داده داخلی و یازده پایگاه داده خارجی (از ابتدا تا پایان فروردین 1396) صورت گرفت و به روش نمونهگیری هدفمند از تعداد 111 پژوهش، 29 پژوهش انتخاب گردید. با بررسی پژوهشهای مذکور مفاهیم مرتبط با مستندسازی تجربه استخراج و بر اساس اشتراک محتوا طبقهبندی و با توجه به پدیده، زمینه، علت، مداخلهگر، راهبرد و پیامد مورد طبقهبندی مجدد قرار گرفت. سپس، ارتباط موارد مذکور در قالب یک الگو طراحی و با نوشتن قضایا نظریه یکپارچه مستندسازی تجربه تدوین و برازش آن مورد بررسی و تأیید قرار گرفت. برای دستیابی به هدف دوم نیز بر اساس نظریه مذکور پرسشنامهای طراح ی گردید. سپس، تعداد 42 نفر از کارشناسان یک سازمان دولتی در شهر اصفهان به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و دیدگاه آنان در زمینه وضعیت مستندسازی تجربه دریافت شد. نتایج آزمون تی وابسته نشان داد که از دیدگاه کارشناسان، در وضعیت موجود، میزان مستندسازی تجربه در سازمان پایینتر از وضعیت مطلوب است. همچنین،نتایج آزمون «فریدمن» نشان داد که رتبهبندی مؤلفههای مستندسازی تجربه در وضعیت موجود بهترتیب شامل ماهیت (یعنی پدیده، زمینه و علت)، پیامد، زیرساخت (یعنی مداخلهگر مثبت)، مانع (یعنی مداخلهگر منفی) و راهبرد مستندسازی تجربه بوده، در حالی که در وضعیت مطلوب باید بهترتیب شامل پیامد، زیرساخت، راهبرد، ماهیت و مانع مستندسازی تجربه باشد