فرصتهای مدیریت دادههای بزرگ در کتابخانهها و مراکز اطلاعرسانی: واکاوی ساختاری-تفسیری و ارائه راهکار
نویسندگان
1 گروه علم اطلاعات و دانششناسی؛ دانشکده مدیریت؛ دانشگاه تهران
2 دانشکده مدیریت؛ دانشگاه تهران
3 گروه مدیریت دولتی؛ دانشکده مدیریت؛ دانشگاه تهران؛ تهران، ایران
doi
10.35050/JIPM010.2019.059چکیده
دادههای بزرگ به مجموعهای از دادهها اطلاق میشود که نسبت به سایر انواع دادهها دارای ویژگیهای منحصربهفردی همچون حجم، سرعت و تنوع بالا، ارزش، صحت، اعتبار و نوسان هستند که این ویژگیها پردازش آنها را توسط پایگاه داده معمولی دشوار میسازد، اما کسب ارزش از آن میتواند باعث بهبود بسیاری از فرایندهای سازمانی و غیرسازمانی شود، هر چند نیازمند صرف هزینه و استفاده از روشهای نوین فناوری اطلاعات و ارتباطات باشد. هدف این پژوهش شناسایی، تعیین، اولویتبندی و تحلیل فرصتهای مدیریت دادههای بزرگ و واکاوی ساختاری-تفسیری آن و سپس، ارائه راهکارها برای مدیریت این دادهها در کتابخانهها و مراکز اطلاعرسانی شهر تهران است. این پژوهش بر مبنای هدف، از نوع کاربردی و بر حسب روش، پیمایشی–توصیفی است. جامعه آماری این پژوهش، 35 نفر از مدیران ارشد کتابخانههای مرکزی دانشگاههای دولتی شهر تهران است. در این پژوهش بهمنظور گردآوری دادهها از دو روش بررسی اسناد و مطالعات کتابخانهای و پرسشنامه استفاده شده است. ابتدا از روش مطالعه اسنادی و کتابخانهای برای بررسی مبانی فرصتهای مدیریت دادههای بزرگ بهره برده شد. سپس، با بررسی پیشینهها و بر اساس مدل پژوهش، پرسشنامه مورد نظر ساخته شد و در بین جامعه آماری توزیع گردید. دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی و از نرمافزارهای «اسپیاساس» و «اسمارت پیالاس» برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. در مدل ساختاری-تفسیری نیز پرسشنامه بین 15 نفر از خبرگان حوزه دادههای بزرگ توزیع گردید و سپس، بهصورت دستی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که فرصتهای مدیریت دادههای بزرگ از نظر مدیران مراکز اطلاعرسانی شهر تهران، بهترتیب اهمیت و اولویت عبارتاند از: مدیریتی-سازمانی، ماهیتی، فرایندی، انسانی و از دید خبرگان عبارتاند از: ماهیتی، فرایندی، انسانی و مدیریتی-سازمانی. یکی از دلائل اصلی این تفاوت، تمرکز بیشتر مدیران بر مسائل مدیریتی-سازمانی و آشنایی کمتر آنان با دادههای بزرگ بود؛ در حالی که خبرگان با درک بیشتر از مفهوم دادههای بزرگ بیشتر بر فرصتهای ماهیتی تمرکز دارند و فرصتهای مدیریتی-سازمانی برای آنان دارای اهمیت کمتری است.