مدل ساختاری تبیین رابطه بین ادراک محیط کلاس درس و سازگاری تحصیلی در دانش آموزان دختر بر اساس نقش میانجی گر ساختار انگیزش انطباقی وغیر انطباقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
2 عضو هیئت علمی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
3 عضو هیئت علمی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22118/edc.2021.286984.1809چکیده
هدف از پژوهش حاظر بررسی رابطه ادراک محیط کلاس درس و سازگاری تحصیلی دانش آموزان دختر با میانجی گری ساختار انگیزشی انطباقی و غیر انطباقی از طریق یک الگوی معادلات ساختاری است. بدین منظور نمونه ای به حجم 450 دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه سال 98-99 شهرستان ساری انتخاب شد. انتخاب نمونه با استفاده از روش تصادفی- خوشه ای چند مرحله ای، از بین دو منطقه آموزش و پرورش در ساری انجام شد. پرسشنامه ادراک محیط کلاس جنتری و اون و پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک توسط شرکت کندگان تکمیل شد. هدف از انجام آن ارائه مدل ساختاری بوده که با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری انجام شده است. نتایج نشان داد که مولفه های ادراک محیط کلاس درس با میانجی گری ساختار انگیزشی انطباقی و غیر انطباقی، سازگاری تحصیلی را در دانش آموزان پیش بینی می کند. همچنین نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که ادراک محیط کلاس با سازگاری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد. با توجه به نتایج به دست آمده توصیه می شود برای افزایش سازگاری تحصیلی، معلم مطالب درسی را به صورت چالش انگیز ارائه دهد و نقش انتخاب یادگیرنده را در فرآیند کلاس درس مورد توجه قرار دهد، مطالب را به صورت جذاب ارائه دهد تا یادگیرنده احساس لذت کرده و موضوع درسی علاقه مند شود، به علاوه توجه به گزینش اهداف سازگارانه نیز به افزایش سازگاری یادگیرندگان کمک میکند
