فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کشورهای دارای منابع هیدوروکربونی از جمله ایران به منظور استخراج این منابع به طور معمول ترجیح می‌دهند با تفکیک مناطق نفت خیز به بلوکها و واگذاری هرکدام با قراردادی جداگانه به شرکتهای پیمانکار، از توانمندی فنی و مالی ایشان بهره‌مند شوند اما طبیعت به راحتی با توافقات بشری هماهنگی ندارد. این موضوع را می‌توان با نمونه های فراوانی از ناهماهنگی‌های میادین نفت و گاز با مرزهای قراردادی از پیش تعریف شده نشان داد. ذخایر هیدروکربنی ممکن است در بین دو یا چند منطقه قراردادی قرار بگیرند بگونه‌ای که درغیاب تمهیدات لازم، رقابتی مخرّب جهت برداشت از مخزن مشترک شکل بگیرد اما اینکه چگونه پیمانکاران دو یا چند منطقة قراردادی جداگانه می‌توانند با ترک رقابت، هزینه‌ها را تقلیل داده و با یکدیگر نسبت به افزایش بازدهی نهایی مخزن همکاری نمایند موضوعی است که قراردادهای یکپارچه‌سازی و عملیات ناحیه یکپارچه‌ برای پرداختن به آن به وجود آمده اند. تعیین سهم طرفین از حقوق و تعهدات در این مدل همکاری، با توجه به فقدان اطلاعات اطمینان بخش از مختصات مخزن مشترک در هنگام انعقاد قرارداد با چالشهایی همراه است. تحلیل موضوع نشان می‌دهد که تمهیدات قراردادی می‌بایست فراهم کنندة امکان بازنگری در تعیین سهم طرفین همگام با تکامل داده‌ها در روند پیشرفت پروژه باشد تا از این رهگذر نهایتاً هر طرف به سهم منصفانة خویش دست یابد.