فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تعلل­ ورزی آموزشی یکی از شایع ترین مشکلات در سطوح مختلف تحصیلی است. در سال های اخیر، تعلل ورزی به عنوان نوعی نقصان در خود - نظم جویی تعریف شده است. پژوهش حاضر با هدف، ارائه مدل علّی – ساختاری برای تعلل ورزی آموزشی در دانشجویان پرستاری و مامایی انجام گرفت. روش پژوهش همبستگی با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی لرستان در سال آموزشی 99-1398 بود که از میان آن‌ها تعداد 260 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه تعلل ورزی آموزشی، مقیاس اهمال‌کاری آموزشی، پرسشنامه راهبردهای انگیزش برای یادگیری و سنجش جهت‌گیری‌های هدف که همگی از اعتبار و پایایی قابل‌قبولی برخوردار بودند. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزارAmos-24 استفاده گردید.یافته­ ها نشان داد که بین جهت گبری هدف و تعلل ورزی آموزشی (41/0r=)؛ اهمال­کاری و تعلل ورزی آموزشی (57/0r=)؛ خودتنظیمی و تعلل ورزی آموزشی (59/0r=)رابطه مثبت و معنی­ دار وجود دارد. همچنین خودتنظیمی آموزشی نقش میانجی بین جهت‌گیری هدف و تعلل ورزی آموزشی ایفا می‌کند اما خودتنظیمی آموزشی نقش میانجی بین اهمال‌کاری آموزشی و تعلل ورزی آموزشی ایفا نمی‌کند. بنابراین و با توجه به یافته­ های به دست آمده باید دست اندرکاران دانشگاه‌های علوم پزشکی موضوع تعلل ورزی آموزشی دانشجویان را به‌طورجدی موردتوجه قرار دهند و از طریق توجه به هدف­ گزینی و خودتنظیمی در صدد کاهش آن برآیند.