مقایسه اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری و آموزش مبتنی بر تعهد و پذیرش بر خودکارآمدی تحصیلی و نشانگان اضطراب اجتماعی دانشجویان علوم پزشکی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، شهر خرم آباد، ایران.

2 دانشجو، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، شهر خرم آباد، ایران.

3 عضوهیات علمی، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، شهر خرم آباد، ایران.

doi
10.22118/edc.2020.253642.1571
چکیده

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری و آموزش مبتنی بر پذیرش - تعهد بر خودکارآمدی تحصیلی و نشانگان اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. جامعه آماری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان است، نمونه آماری این پژوهش شامل 60 نفر از دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی داوطلب شرکت در آموزش بودند که به روش نمونه­ گیری تصادفی از بین 1500 نفر دانشجویان بر اساس نمرات اضطراب اجتماعی و مصاحبه بالینی ساختاریافته انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه آموزش شناختی- رفتاری و آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه شاهد قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه آزمایشی، آموزش را به صورت گروهی در 10 جلسه دریافت کردند. ابزارها شامل پرسشنامۀ اضطراب اجتماعی واتسون و فرند (1969)، خودکارآمدی تحصیلی میجلی و همکاران (2000) بود که آزمودنی در پیش­ ازمون، پس­ازمون و پیگیری (2 ماهه) به آن پاسخ دادند. داده­های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نسخه 24 نرم افزار SPSS و به روش تحلیل کوواریانس با اندازه­گیری مکرر تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین گروه­ های آزمایشی در مرحله پس‌آزمون تفاوتی وجود ندارد و آموزش شناختی- رفتاری و آموزش مبتنی بر پذیرش -تعهد بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی و کاهش نشانگان اضطراب اجتماعی دانشجویان اثربخشند (001/0≥P). ولی در مرحله پیگیری بین آموزش شناختی- رفتاری و آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد در مؤلفه­های اضطراب اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی با گروه شاهد تفاوت معنی­داری وجود دارد به‌طوری‌که روش آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌طور معنی‌داری باعث کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی دانشجویان شد. (001/0≥P).