ارائه الگوی آموزش الکترونیکی برای دانشگاه های علوم پزشکی استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 عضوهیات علمی،گروه مدیریت آموزشی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 عضوهیات علمی،گروه مدیریت آموزشی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22118/edc.2020.238529.1437چکیده
آموزش الکترونیکی با برخورداری از ویژگـی دسترسی جهانی و اجرای طرحهای منعطف، فرصتهای مهمی را برای تداوم آموزش پزشکی پیشنهاد میکند. پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی آموزش الکترونیکی برای دانشگاههای علوم پزشکی که در استان خوزستان انجام شده است. روش این پژوهش بر حسب دادهها یک مطالعه آمیخته اکتشافی (کیفی و کمی) بوده است. در اجرای بخش کیفی این پژوهش اطلاعات از دو منبع مطالعات پژوهشهای مرتبط و مصاحبه با اعضای هیئت علمی و کارشناسان حوزه فناوری اطلاعات و آموزش مجازی دانشگاههای علوم پزشکی خوزستان بصورت گلوله برفی به دست آمد. از آنجایی که روش نمونهگیری بر اساس روش همگن بود، این پژوهش با تعداد 15 متخصص به مرحله اشباع رسید. در بخش کمّی با روش دلفی که برای طراحی پرسشنامه طبق توافق نظر کارشناسان صورت پذیرفت (پایایی0. 7). سپس تعداد 250 پرسشنامه طبق اصول تعیین حجم نمونه در تحلیل رگرسیون چند متغیری برای تعیین حجم نمونه در مدلیابی معادلات ساختاری به صورت تصادفی تکمیل گردید. به منظور تجزیه و تحلیل دادههای آماری از نرم افزار Spss و ایموس و آزمون کلموگروف-اسمیرونوف استفاده شد و برای آزمون فرض آماری و تحلیل عاملی تأییدی از روش معادلات ساختاری استفاده شد. روش آماری به کار گرفته شده برای آزمون سؤالات در این پژوهش مدلسازی معادلات ساختاری و بهره گرفتن از نرم افزار AMOS است. نتایج نشان داد ویژگیهای فردی فراگیران، محتوا و مطالب آموزشی، مدیریت، کادر متخصص، به کارگیری سخت افزارها و نرم افزارها، پذیرش و جایگاه آموزش، عوامل بیرونی (محیطی) و انجام ارزشیابی بر آموزش به شیوه الکترونیکی تأثیرگذارند