شناسایی مؤلفه‌های همکاری‌های علمی بین‌المللی در آموزش عالی: مطالعه ای فراترکیب

نویسندگان

1 دکتری مدیریت آموزش عالی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

4 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22118/edc.2020.244025.1495
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تحلیل ادبیات مربوط به همکاری‌های علمی بین‌المللی در راستای شناسایی مؤلفه­های همکاری‌های علمی بین‌المللی در آموزش عالی صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و با روش کیفی فراترکیب انجام شد. جامعه آماری، کلیه مطالعات انجام شده در بازه زمانی 2019-2010 بود. در این راستا 146 پژوهش در زمینه موضوع مورد نظر ارزیابی و درنهایت 57 مقاله به‌صورت هدفمند انتخاب شده و با تحلیل محتوا و ترکیب ادبیات مربوط، درمجموع 115 کد،19 مفهوم، 8 مقوله کلیدی طی فرایند جستجو و ترکیب نظام‌مند متون شناسایی و مورد تحلیل قرار گرفت و اعتبار آن از طریق آزمون کاپای کوهن تأیید گردید. نتایج تحلیل نشان داد، مهم‌ترین مؤلفه‌های کلیدی شناسایی‌شده شامل: همکاری‌های آموزشی، همکاری‌های پژوهشی، مشارکت اعضای هیئت علمی در فعالیت‌های بین‌المللی، عوامل فرهنگی، اصلاح ساختار دانشگاه، بسترسازی مناسب برای استفاده از فناوری ارتباطات و اطلاعات در دانشگاه، برنامه‌ها و سیاست‌های دولتی و جهانی‌شدن است. پژوهش حاضر یکی از نخستین پژوهش‌هایی است که به‌صورت جامع و گسترده به بررسی و تحلیل مؤلفه‌های همکاری‌های علمی بین‌المللی در آموزش عالی از طریق تحلیل مطالعات انجام‌شده پرداخته است و بینش جدید، جامع، دقیق و ارزشمندی در این زمینه با درک عمیق از ماهیت آن ارائه نموده است که می‌تواند در گسترش همکاری‌های علمی بین‌المللی در آموزش عالی مؤثر باشد.