شناسایی مؤلفههای همکاریهای علمی بینالمللی در آموزش عالی: مطالعه ای فراترکیب
نویسندگان
1 دکتری مدیریت آموزش عالی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
4 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22118/edc.2020.244025.1495چکیده
پژوهش حاضر با هدف تحلیل ادبیات مربوط به همکاریهای علمی بینالمللی در راستای شناسایی مؤلفههای همکاریهای علمی بینالمللی در آموزش عالی صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و با روش کیفی فراترکیب انجام شد. جامعه آماری، کلیه مطالعات انجام شده در بازه زمانی 2019-2010 بود. در این راستا 146 پژوهش در زمینه موضوع مورد نظر ارزیابی و درنهایت 57 مقاله بهصورت هدفمند انتخاب شده و با تحلیل محتوا و ترکیب ادبیات مربوط، درمجموع 115 کد،19 مفهوم، 8 مقوله کلیدی طی فرایند جستجو و ترکیب نظاممند متون شناسایی و مورد تحلیل قرار گرفت و اعتبار آن از طریق آزمون کاپای کوهن تأیید گردید. نتایج تحلیل نشان داد، مهمترین مؤلفههای کلیدی شناساییشده شامل: همکاریهای آموزشی، همکاریهای پژوهشی، مشارکت اعضای هیئت علمی در فعالیتهای بینالمللی، عوامل فرهنگی، اصلاح ساختار دانشگاه، بسترسازی مناسب برای استفاده از فناوری ارتباطات و اطلاعات در دانشگاه، برنامهها و سیاستهای دولتی و جهانیشدن است. پژوهش حاضر یکی از نخستین پژوهشهایی است که بهصورت جامع و گسترده به بررسی و تحلیل مؤلفههای همکاریهای علمی بینالمللی در آموزش عالی از طریق تحلیل مطالعات انجامشده پرداخته است و بینش جدید، جامع، دقیق و ارزشمندی در این زمینه با درک عمیق از ماهیت آن ارائه نموده است که میتواند در گسترش همکاریهای علمی بینالمللی در آموزش عالی مؤثر باشد.