تأثیر تدریس به شیوه تلفیقی بر کیفیت یادگیری- یادسپاری دانشجویان با میانجی گری انگیزش یادگیری به منظور ارائه مدل
نویسندگان
1 دانشجو، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
2 عضو هیت علمی، گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
doi
10.22118/edc.2020.249630.1542چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر تدریس به شیوه تلفیقی بر کیفیت یادگیری- یادسپاری دانشجویان با میانجی گری انگیزش در استان مازندران بهمنظور ارائه مدل بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، روش گردآوری اطلاعات میدانی و از نظر روش اجرا توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیئت علمی و حقالتدریس دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران به تعداد 201 نفر بودند، که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی (بر حسب جنسیت) 132 نفر بهعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه های محقق ساخته تدریس به شیوه تلفیقی، کیفیت یادگیری- یادسپاری و انگیزش یادگیری بود. روایی این پرسشنامه ها توسط متخصصان و خبرگان مورد تأیید قرار گرفت، پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ (تدریس به شیوه تلفیقی برابر 90/0، کیفیت یادگیری- یادسپاری برابر 89/0 و انگیزش یادگیری برابر 81/0 درصد) محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از بخش توصیفی و استنباطی با استفاده از نرمافزارهای Spss و pls جهت آزمون تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. نتایج نشان داد که وجود ارتباط بین تدریس به شیوه تلفیقی بر کیفیت یادگیری- یادسپاری دانشجویان تأیید شد. همچنین مدل تأییدتأییدی مؤید وجود ارتباط بین تدریس به شیوه تلفیقی بر انگیزش یادگیری دانشجویان بود. و شاخص نیکویی برازش برابر با 58/0 به دست آمده که مطلوبیت نیکویی برازش را نشان داد. بنابراین میتوان مناسبت مدل برازشی را در حد مطلوب تلقی نمود.