تفسیر اسکندر افرودیسی از دیدگاه ارسطو دربارۀ عنایت الهی
نویسندگان
1 گروه فلسفه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
3 گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/iw.2022.348241.1628چکیده
اسکندر افرودیسی ارسطو را قائل به عنایت الهی نسبت به امور تحتالقمر میداند. این مخالف با فهم سنّت پیش از او در فهم ارسطو است که عنایت الهی را تنها محدود به اجسام سماوی میدانستند و آن را نسبت به تحتالقمر بالعرض. اسکندر در فی العنایة درصدد است به گونهای ارسطو را تفسیر کند که نسبت ضروری امور الهی با وجود امور مادّی تحتالقمر نقض نشود؛ و درعینحال این نسبت در چارچوبی غایتشناختی نافی شرافت امور الهی نیز نگردد. در این جستار ضمن اشاره به ریشههای تفسیر اسکندر در درباب کون و فساد و درباب آسمان ارسطو، نشان خواهیم داد که فهم اسکندر از عنایت مبتنی است بر نظریّهای خاص درباب علّیت که دستآخر اسکندر را برای رهایی از بالعرض نشدن عنایت در تحتالقمر با مشکل مواجه میکند.
