بررسی میزان توانمند سازهای چابکی در ده دانشگاه دولتی شهر تهران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 عضو هیات علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 عضو هیئت علمی ، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22118/edc.2020.256101.1589چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان توانمند سازهای چابکی در ده دانشگاه دولتی شهر تهران بود. این پژوهش با استفاده از روش پژوهش پیمایشی به بررسی میزان کاربست توانمند سازهای چابکی در دانشگاه های دولتی شهر تهران پرداخت. جامعه آماری، اعضای هیئتعلمی ده دانشگاه دولتی شهر تهران بودند، حجم نمونه به روش نمونه گیری تصادفیطبقهای 354 نفر برآورد شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بوده و تجزیه و تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون t تک نمونه ای اجرا گردید. نتایج آزمون t تک نمونهای نشان داد عامل تشکیل سازمان دانش محور، غیر معنیدار و میانگین آن نزدیک به متوسط است. بنابراین میزان کاربست توانمند سازهای چابکی در دانشگاه های مورد مطالعه از وضعیت مطلوبی برخوردار نبوده و صرفاً در زمینه توانمندسازی فناوری اطلاعات وضعیت مناسب تری نسبت به سایر عوامل گزارششده است. نتایج نشان داد این دانشگاهها در خصوص هدایت رساله ها به سمت خلق ارزش و تولید ثروت، تجاری سازی ایده های علمی، سوق دادن اساتید از ترجمه به سمت خلاقیت، استفاده از نظرات اعضای هیئت علمی در جهت توسعه، فراوری محصولات خام و ایجاد ارزشافزوده، تأسیس شرکتهای دانشبنیان و تأمین نیازهای پژوهشی دولت توسط دانشگاه، وضعیتی نزدیک به متوسط دارند.
