ارائه ی مدل تاثیر وفاق سازمانی بر کاهش نفاق سازمانی و افزایش برونداد آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران.

2 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران.

3 عضو هیئت علمی، گروه مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران.

doi
10.22118/edc.2021.284854.1791
چکیده

هدف پژوهش حاضر تدوین مدل تاثیر وفاق سازمانی در معاونت آموزشی و پژوهشی بر کاهش نفاق سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. در این پژوهش از راهبرد ترکیبی استفاده شد. روش پژوهش در دو بخش کمی و کیفی انجام شد. در بخش کیفی از روش گرندد تئوری و در بخش کمی تحقیق از روش معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش در مرحله کیفی متخصصان و مدیران آموزش و پژوهشی  شامل 20 نفر ودر بخش کمی کلیه اساتید دانشگاه شاغل دانشگاه علوم پزشکی استان مازندران در سال (1398) که با بهره ­گیری از فرمول کوکران تعداد 334 نفر به عنوان حجم نمونه برآورد شدند. در بخش کیفی بر اساس نمونه ­گیری حاوی اطلاعات غنی و در بخش کمی برای انتخاب نمونه ­ها از شیوه نمونه­ گیری طبقه ­ای استفاده شد. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه­ های محقق ساخته جمع ­آوری مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. برای تجزیه و تحلیل داده از تحلیل عاملی اکتشافی و تائیدی استفاده گردید. نتایج کیفی پژوهش؛ شرایط علی (اعتماد، معنویت سازمانی و هوش)، شرایط زمینه ­ای (مهارت ­های ارتباطی، ساختار سازمانی و تخیل)، شرایط مداخله­ای (موقعیت هیجانی، گروه ­های غیررسمی و رفتارهای سیاسی)، راهبرد (توسعه و بهبود فرهنگ سازمانی، شایسته ­سالاری سازمانی و آموزش مهارت­های همدلی) و نتایج (کاهش رفتار ضدشهروندی، کاهش نفاق سازمانی و کاهش اینرسی سازمانی) را در قالب مدل وفاق سازمانی بر کاهش نفاق سازمانی نشان داد. همچنین یافته ­های کمی حاکی است؛ وفاق سازمانی بر کاهش نفاق سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران موثر است و مدل پژوهش و شاخص ­های آن درحد قابل قبول و مناسب قرار دارند.