مبانی انتقاد هراکلیتوس از شاعران
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22034/iw.2021.276783.1512چکیده
در این مقاله پس از اشارهای مختصر به اصول نظرات هراکلیتوس، به بررسی سبک بیان او میپردازیم و این شیوهی معماگونهی بیان را به دیدگاه او دربارهی زبان پیوند میدهیم. از این منظر، زبان دستکم یکی از معانی مورد اشارهی هراکلیتوس در استفاده از مفهوم لوگوس است و بنابراین از نظر او تعمق در زبان راهی برای دست یافتن به حقیقت عالم است. مبتنی بر این تفسیر به بررسی قطعاتی خواهیم پرداخت که در آنها هراکلیتوس به انتقاد از شاعران پرداخته است و نشان خواهیم داد که این انتقاد نیز میتواند اساسا مبتنی بر دیدگاه هراکلیتوس در خصوص زبان دانسته شود. هراکلیتوس این معنا را القاء میکند که شاعران ناتوان از دستیابی به عمق زبان هستند و به تعبیری از حل معمای زبان عاجزند. به این ترتیب به تعبیری میتوان گفت که مقصود هراکلیتوس در نقد شاعران، به در کردن آنان از میدان رقابت در فهم زبان است.