بررسی میزان تأثیر حضور مربی باتجربه بالینی بر اضطراب کارآموزان پرستاری دانشکده پرستاری اهواز در محیط بالینی سال 1397
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 دانشجوی دکترای پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 کارشناس علوم آزمایشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران
5 عضو هیات علمی، آموزش پزشکی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22118/edc.2020.210590.1213چکیده
رفتارهای فردی و حرفهای مربیان بالینی نقش مهمی در شکل گیری شخصیت فردی و حرفهای دانشجویان پرستاری ایفا میکنند و میتوانند بر سطح اضطراب دانشجویان نیز تأثیر داشته باشند. مطالعه حاضر با هدف تعیینتأثیر حضور مربی باتجربه بالینی بر اضطراب کارآموزان پرستاری دانشکده پرستاری اهواز در محیط بالینی سال 1397 انجام شد. این مطالعه توصیفی- تحلیلی در میان 155 نفر از دانشجویان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز که به روش نمونه گیری سرشماری انتخاب شده بودند، انجام شد. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد اضطراب اشپیلبرگر در سال تحصیلی 97 جمع آوری گردید و با استفاده از آمار (توصیفی و استنباطی )، آزمونهای همبستگی پیرسون و تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد میانگین نمره اضطراب آشکار دانشجویان با مربی با تجربه 14±54/50 و با مربی کم تجربه 51/16±60/57است. همچنین نتایج با استفاده از آزمون تی زوجی در مقایسه حضور مربی باتجربه و مربی کم تجربه بالینی بر اضطراب کارآموزان پرستاری ارتباط آماری معناداری نشان داد. با توجه به نتایج به دست آمده، مربیان بالینی پرستاری به ویژه مربیان کم تجربه هوشیار باشند که رفتارهای آموزشـی آنهـا بـه دانـشجویان در کنترل اضطراب خود در محیط بالینی کمک میکند.