بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر میزان یادگیری دانشجویان غیر ایرانی دانشکده داروسازی پردیس بین الملل

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی، دانشکده داروسازی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

2 عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

3 مسئول آموزش، دانشکده داروسازی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

4 عضو هیئت علمی، دانشکده داروسازی، پردیس بین الملل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران،

doi
10.22118/edc.2020.238313.1432
چکیده

آموزش به عنوان یکی از مهمترین نیازهای جوامع بشری و از محورهای بنیادین در توسعه کشورهاست. پژوهش حاضر برای اولین بار در سطح دانشجویان رشته داروسازی بین الملل و با هدف تعیین تأثیر سبک های یادگیری بر میزان یادگیری دانشجویان غیر ایرانی دانشکده داروسازی پردیس بین الملل انجام شد. جامعه آماری این تحقیق دانشجویان داروسازی غیر ایرانی دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. حجم نمونه با توجه به تعداد دانشجویان 40 نفر تعیین شد. داده­ها ابتدا از طریق اطلاعات جمعیت شناختی دانشجویان، سپس پرسشنامه Kolb تکمیل شده توسط دانشجویان گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS وEXCEL تحلیل شد. محدوده سنی دانشجویان 18-26  و میانگین معدل تحصیلی دانشجویان 62/1 ± 98/12 بود. یافته­ها نشان داد که حدود 70 درصد دانشجویان سبک  انطباق دهنده و روش یادگیری تجربه کردن و نگاه کردن دقیق داشتند و 30 درصد دارای روش یادگیری نگاه کردن و فکر کردن بودند که مطابق با سبک جذب کننده است. ضرایب همبستگی نشان دهنده رابطه معناداری بین متغیرهای فردی و تحصیلی دانشجویان مانند جنسیت، سن، تحصیلات پایه و سطح تحصیلات با سبک یادگیری آنان نبود. بنابراین با توجه به اینکه سبک یادگیری انطباق دهنده روش غالب یادگیری دانشجویان رشته داروسازی غیرایرانی این دانشگاه می باشد روش های آموزشی مبتنی بر کسب تجربه از طریق ایفای نقش و روش های تمرین و دریافت بازخورد در آموزش این گروه مناسب می باشند.