مروری بر آرایش‌های پرواز گروهی پرنده‌های تجاری با رویکرد آیرودینامیکی

نویسندگان
doi
10.22034/jtae.2025.9.3.6
چکیده

پرواز گروهی علیرغم افزایش بهره­وری، کاهش مصرف سوخت و اثرات زیست محیطی به دلیل تشدید در ناپایداری­های استاتیکی جانبی و ایجاد گشتاور پیچ رو به پایین در پرنده­های دنبال کننده (پیرو)، از پیچیدگی بیشتری نسبت به پرندۀ تک فرونده برخوردار است. پرواز گروهی بهره­وری بیشتری نسبت به هواپیمای تک فرونده به دلیل تداخلات آیرودینامیکی، گردابه­های پیچشی نوک بال ناشی از جریان فراوزشی هواپیمای رهبر (پیشرو) می­شود، ایجاد می­کند. حاصل این پدیده کاهش مقدار واقعی زاویه حمله، پسای القایی و تغییر توزیع برآ در هواپیمای پیرو خواهد بود. تابع هدف، افزایش و بهبود عملکرد آیرودینامیکی در پرواز گروهی است که باتوجه به کاهش مصرف سوخت مورد توجه صنعت هوانوردی می­باشد. بهبود عملکرد با استفاده از تغییرات موقعیت فضایی پرنده­ حول سه محور نسبت به هواپیمای پیشرو و سپس با یکدیگر در سرعت بهینه خواهد بود. در این مقاله هدف بررسی مزایا و معایب پرواز گروهی در پرنده­های تجاری با رویکرد آیرودینامیکی می‌­باشد.