مروری بر آرایشهای پرواز گروهی پرندههای تجاری با رویکرد آیرودینامیکی
نویسندگان
1
2
doi
10.22034/jtae.2025.9.3.6چکیده
پرواز گروهی علیرغم افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سوخت و اثرات زیست محیطی به دلیل تشدید در ناپایداریهای استاتیکی جانبی و ایجاد گشتاور پیچ رو به پایین در پرندههای دنبال کننده (پیرو)، از پیچیدگی بیشتری نسبت به پرندۀ تک فرونده برخوردار است. پرواز گروهی بهرهوری بیشتری نسبت به هواپیمای تک فرونده به دلیل تداخلات آیرودینامیکی، گردابههای پیچشی نوک بال ناشی از جریان فراوزشی هواپیمای رهبر (پیشرو) میشود، ایجاد میکند. حاصل این پدیده کاهش مقدار واقعی زاویه حمله، پسای القایی و تغییر توزیع برآ در هواپیمای پیرو خواهد بود. تابع هدف، افزایش و بهبود عملکرد آیرودینامیکی در پرواز گروهی است که باتوجه به کاهش مصرف سوخت مورد توجه صنعت هوانوردی میباشد. بهبود عملکرد با استفاده از تغییرات موقعیت فضایی پرنده حول سه محور نسبت به هواپیمای پیشرو و سپس با یکدیگر در سرعت بهینه خواهد بود. در این مقاله هدف بررسی مزایا و معایب پرواز گروهی در پرندههای تجاری با رویکرد آیرودینامیکی میباشد.