مقایسه دیدگاه دانشجویان سال چهارم کارشناسی از عملکرد اساتید بالینی در گروه های مختلف دانشکده علوم توانبخشی اهواز

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

2 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه جندی شاپور اهواز، ایران.

3 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

doi
10.22118/edc.2020.232367.1384
چکیده

یکی از مهمترین تعیین کننده­های آموزش بالینی اثربخش، عملکرد اساتید بالینی است. با توجه به استفاده از اساتید جوان جهت تدریس بالینی در مراکز آموزشی-درمانی تحت نظارت دانشکده علوم توانبخشی اهواز، هدف از انجام مطالعه حاضر مقایسه دیدگاه دانشجویان سال چهارم کارشناسی از عملکرد اساتید بالینی در گروه­های مختلف این دانشکده با استفاده از پرسشنامه بود. در این مطالعه توصیفی-مقطعی، برای سنجش عملکرد اساتید بالینی، 30، 18، 30 و 26 پرسشنامه به ترتیب از گروه­های فیزیوتراپی، گفتاردرمانی، شنوایی شناسی و کاردرمانی توسط دانشجویان سال چهارم که در نیمسال دوم سال تحصیلی 1397-98 مشغول به تحصیل بودند، تکمیل شد. پرسشنامه مشتمل بر 18  گویه و چهار حیطه بود. در حیطه ارزشیابی کلی، میانگین نمره برای گروه­های کاردرمانی، شنوایی شناسی و گفتاردرمانی بیانگر عملکرد نسبتاً خوب و در گروه فیزیوتراپی بیانگر عملکرد متوسط بود. نتایج آنالیز واریانس یک طرفه، تفاوت معناداری در حیطه­های دانش و مهارت عملی نشان داد (037/0 = p). مقایسه گویه­ها تفاوت معناداری را در گویه­های نه (006/0 = p )، یازده  (029/0 = p) و سیزده (042/0 = p) بین گروه­های مختلف نشان داد. برای هر سه مورد، میانگین گویه در گروه فیزیوتراپی کمتر از کاردرمانی بود. به نظر می­رسد در تمامی گروه­های مورد مطالعه، زمینه­ هایی برای توسعه و ارتقای توانمندی­های اساتید بالینی تا رسیدن به حد بسیار خوب وجود دارد اما نیاز به مرتفع شدن این توانمندی­ها در رشته فیزیوتراپی بیشتر دیده می شود.