مقایسه دیدگاه دانشجویان سال چهارم کارشناسی از عملکرد اساتید بالینی در گروه های مختلف دانشکده علوم توانبخشی اهواز
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
2 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه جندی شاپور اهواز، ایران.
3 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
doi
10.22118/edc.2020.232367.1384چکیده
یکی از مهمترین تعیین کنندههای آموزش بالینی اثربخش، عملکرد اساتید بالینی است. با توجه به استفاده از اساتید جوان جهت تدریس بالینی در مراکز آموزشی-درمانی تحت نظارت دانشکده علوم توانبخشی اهواز، هدف از انجام مطالعه حاضر مقایسه دیدگاه دانشجویان سال چهارم کارشناسی از عملکرد اساتید بالینی در گروههای مختلف این دانشکده با استفاده از پرسشنامه بود. در این مطالعه توصیفی-مقطعی، برای سنجش عملکرد اساتید بالینی، 30، 18، 30 و 26 پرسشنامه به ترتیب از گروههای فیزیوتراپی، گفتاردرمانی، شنوایی شناسی و کاردرمانی توسط دانشجویان سال چهارم که در نیمسال دوم سال تحصیلی 1397-98 مشغول به تحصیل بودند، تکمیل شد. پرسشنامه مشتمل بر 18 گویه و چهار حیطه بود. در حیطه ارزشیابی کلی، میانگین نمره برای گروههای کاردرمانی، شنوایی شناسی و گفتاردرمانی بیانگر عملکرد نسبتاً خوب و در گروه فیزیوتراپی بیانگر عملکرد متوسط بود. نتایج آنالیز واریانس یک طرفه، تفاوت معناداری در حیطههای دانش و مهارت عملی نشان داد (037/0 = p). مقایسه گویهها تفاوت معناداری را در گویههای نه (006/0 = p )، یازده (029/0 = p) و سیزده (042/0 = p) بین گروههای مختلف نشان داد. برای هر سه مورد، میانگین گویه در گروه فیزیوتراپی کمتر از کاردرمانی بود. به نظر میرسد در تمامی گروههای مورد مطالعه، زمینه هایی برای توسعه و ارتقای توانمندیهای اساتید بالینی تا رسیدن به حد بسیار خوب وجود دارد اما نیاز به مرتفع شدن این توانمندیها در رشته فیزیوتراپی بیشتر دیده می شود.