ارزیابی سیستم توزیع متمرکز پوشاک با رویکرد تقسیم مخاطره (مطالعه موردی)
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 فارغ التحصیل کارشناسی مهندسی نساجی، دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،
doi
چکیده
زمانی که یک زنجیره عرضه ازنظر مکانهای توزیع پراکنده میشود، ریسکها افزایش مییابند و بر عملکرد بهینه موجودی برای ارضای تقاضا تأثیر میگذارد. مفهوم اساسی تقسیم مخاطره بر تجمیع موجودی در سیستم متمرکز در مقابل سیستمهای چندمکانی است که نهتنها سود را افزایش میدهد بلکه سطوح موجودی و هزینهها را افزایش میدهد. با توجه به تقاضای متغیر کالای پوشاک، مدیریت مؤثر موجودی در زنجیره عرضه پوشاک باعث کاهش هزینهها و رقابتپذیری میشود. در این مقاله، اثر عدم قطعیت تقاضا در یک سیستم چند مکانی تحت دو راهبرد متمرکز و غیرمتمرکز سنجیده میشود. اثر تقسیم مخاطره و نتیجهی آن در یک سیستم کنترل موجودی (s,S) تحت دو سناریو 1) تقاضای تصادفی و 2) تقاضا و مهلت تحویل تصادفی برای یک شرکت تولیدی پوشاک حلقوی و زنجیره عرضه دوسطحی آن تحلیل میشود. شبکه عرضه، بهصورت یک تولیدکننده، چند توزیعکننده و چند خردهفروش (نقاط تقاضا) در نظر گرفته میشود. سپس مکانیابی انبار تجمیعی باهدف کمینهسازی هزینههای لجستیکی و با ملاحظه انواع مدهای حملونقل انجام میشود. نتایج عددی نشان میدهد که در صورت نرمال بودن تقاضای کالاها و خطی بودن هزینه نگهداری، سیستم متمرکز میانگین موجودی کمتری در مقایسه با سیستم غیرمتمرکز دارد. درنهایت، میزان تغییرات میانگین موجودی سیستم متمرکز به تغییرات سطح خدمت، آنالیز حساسیت میشود.