خوانش ارسطویی از مفهوم شانس در نظریه ی تکامل داروین
نویسندگان
1 دانشکده الهیات دانشگاه قم
2 گروه فلسفه وکلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22034/iw.2020.250631.1456چکیده
شانس از جمله مباحثی است که در ذیل بحث علیت مطرح میشود و در آثار ارسطو و نظریه تکامل داروین از جایگاه ویژهای برخوردار است. با بررسی دقیق میتوان دریافت که معنای شانس از نظر داروین، همان معنای مورد پذیرش ارسطوست. شانس، مؤثرترین عامل تغییر و دگرگونی است که باعث اصلاح و سازگاری و در نتیجه تکامل موجودات زنده است. انتخاب طبیعی قانونی است که تصمیم میگیرد چه موجوداتی در نزاع برای بقاء زنده بمانند و به تکامل برسند. اینکه چگونه و چرا تغییر و دگرگونی ایجاد میشود و علل طبیعی تنوع گسترده موجودات چیست، امری است که برای داروین مجهول است. در حقیقت، ناآگاهی ما از این علل و عوامل، شانس نام دارد. این مقاله با روشی توصیفی-تحلیلی بر آن است تا معنای شانس در ارسطو و داروین را مورد مداقه قرار دهد و جایگاه آن را در انتخاب طبیعی و تکامل روشن سازد.