میزان استفاده دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران از یادگیری سیار، عوامل مؤثر بر آن و موانع احتمالی استفاده از آن در آموزش پزشکی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2 عضو هیأت علمی، گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 عضو هیأت علمی، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
4 دانشجوی پزشکی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
doi
10.22118/edc.2020.229480.1355چکیده
فناوری سیار یکی از نمودهای فناوری ارتباطی است که به حوزه آموزش پزشکی راه یافته است. این مطالعه مقطعی با هدف تعیین میزان استفاده دانشجویان پزشکی از یادگیری سیار، مزایا و محدودیتهای آن در آموزش پزشکی در میان 105 نفر از دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1398 با توزیع پرسشنامه محقق ساخته و دارای سؤالات انتها بسته انجام شد. اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شد. میانگین ساعات استفاده از یادگیری سیار در هفته بر حسب سن، جنسیت و وضعیت بومی تفاوت معناداری نداشت. میزان استفاده از یادگیری سیار در کتابخانه بیش از سایر مکانها بود. میزان سهولت دسترسی بیشترین دلیل رضایت (41 %) و جستجوی منابع علمی در اینترنت بیشترین جنبه (5/49 %) یادگیری سیار مورد استفاده توسط دانشجویان پزشکی بود. فیلترینگ سایتها و اپلیکیشنها مهمترین عامل محدودیت (5/30%) و صرفه جویی در وقت و سهولت دسترسی (8/23%) مهمترین مزایای استفاده از یادگیری سیار مطرح شدند. یادگیری سیار با صرفه جویی در وقت و سهولت دسترسی برای دانشجویان، امکان یادگیری در هر مکانی را فراهم می آورد.