مروری بر تأسیسات شبیه‌سازی حرارتی ماهواره در شرایط محیطی مدارهای زمین برای سازه‌های کامپوزیتی

نویسندگان

1

2 دانشگاه علوم پزشکی تهران

3 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

doi
10.22034/jtae.2024.8.1.6
چکیده

اجزای محیط LEO متشکل از خلاء بالا، تابش فرابنفش، چرخه‌های حرارتی، اکسیژن اتمی، ذرات باردار، تابش الکترومغناطیسی، میکروشهاب سنگ‌ها و زباله‌های فضایی، به طور قابل توجهی ویژگی‌های مواد مواد کامپوزیتی زمینه پلیمری را تخریب می‌کنند. بنابراین، در طراحی سازه‌های فضایی با استفاده از مواد کامپوزیتی، خرابی احتمالی خواص مکانیکی ناشی از قرار گرفتن طولانی مدت در محیط فضایی LEO باید به دقت مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، درک قابل اعتماد از محیط LEO در اثرات بر روی مواد کامپوزیت و همچنین بررسی ویژگی‌های آن بسیار مهم است. سیستم شبیه ساز فضایی تحت خلأ با هدف ایجاد محیطی استاندارد با قابلیت رسیدن به خلأهای بالا و همچنین قابلیت ایجاد دماهای پایین طراحی می‌گردد، همچنین برای بررسی صلاحیت اجزای فضایی و تحقیقات مواد مورد استفاده در ماهواره استفاده می‌شوند. این سیستم‌ها رفتار قطعات ماهواره را تجزیه و تحلیل می‌کنند، تعادل حرارتی و عملکرد آن را ارزیابی می‌کنند تا از موفقیت و بقای مأموریت اطمینان حاصل کنند.