تخصیص بهینه فناوری در زیرسامانه پشتیبان حیات با بیشینه قابلیت اطمینان
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی تهران
3
doi
10.30699/jtae.2023.7.2.4چکیده
در مقاله حاضر یک روش هوشمند برای انتخاب فناوری از میان مجموعهای معلوم از فناوریهای با هدف بیشینهسازی قابلیت اطمینان زیر سامانه پشتیبان حیات ارائه میشود. این رویکرد بر مدلسازی مسئله تخصیص بهینه به صورت بهینهسازی ترکیباتی و حل آن به روش بهینهسازی وال متکی است. به این منظور، لازم است تا تغییراتی بر این روش اعمال شود تا از قابلیت پذیرش قیود بودجه جرمی، توانی و حجمی و نیز پذیرش متغیرهای دودویی برخوردار شود. روش پیشنهادی پس از صحهگذاری بر یک مسئله نمونه، اجرا شده و نتایج نشان میدهد که روش پایدار است و به ترکیبی از فناوریها با قابلیت اطمینان بیشینه ضمن رعایت قیود مسئله منجر میشود.