تحلیل جامعه‌شناختی گردشگری ازدواج در ایران

نویسندگان

1 عضو پژوهشی جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، دکتری جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

2 استاد گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

3 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

doi
10.22054/tms.2019.10611
چکیده

تحلیل جامعه‌شناختی گردشگری ازدواج در بین زوج‌های جوان ایرانی هدف پژوهش حاضر است. نبود شناخت کافی از علل، فرایندها و پیامدهای این نوع گردشگری مسئله‌ای است که در این پژوهش دنبال می‌شود. رویکرد پژوهش حاضر کیفی و روش گردآوری و تحلیل داده‌ها نیز تحلیل مضمون است. یافته‌ها نشان می‌دهد، مهم‌ترین نوع گردشگری ازدواج در ایران، سفر ماه‌عسل است. این سفر به مقاصد طبیعی و مذهبی صورت می‌گیرد و کیفیت خدمات مناسب، متنوع و در دسترس، حمایت خانواده و انگیزه‌های فردی همچون نشاط، توانمندی، گریز از محدودیت‌ها و تبلیغات عمده علت گرایش به این نوع گردشگری است. ازدواج به‌عنوان یک رویداد فرهنگی امروزه به یکی از محورهای گردشگری تبدیل شده و شهرهای مهم ایران از جمله مشهد، کیش و اصفهان از یک سو و کشورهای خارجی از سوی دیگر مقصد گردشگری ازدواج هستند. سفر خانوادگی، بدون حضور اطرافیان و با هزینه‌های قابل‌توجه بخش فرایند این نوع گردشگری را شکل می‌دهد. عمده پیامدهای آن نیز دریافت بازخوردهای روانی، اجتماعی و خانوادگی از یک سو و گرایش هرچه بیشتر به سفر از سوی دیگر است. پژوهش حاضر تلاش کرده است مسئله گردشگری ازدواج را از جوانب مختلف تحلیل و بررسی نماید