پیش بینی اهمال کاری بر اساس الگوهای ارتباطی، رابطه والد - فرزندی و تأثیر آن بر آموزش الگوهای رفتاری دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

2 عضو هیأت علمی، گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.22118/edc.2020.242190.1483
چکیده

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی اهمال کاری بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده، رابطه والد- فرزندی و الگوهای رفتاری دانشجویان بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن در سال تحصیلی 98-1397 تشکیل دادند که در قالب طرح پژوهش همبستگی، تعداد 200 نفر با روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله‌ای از بین آنان انتخاب شدند و مقیاس اهمال کاری تاکمن، مقیاس الگوهای ارتباطات خانواده کوئرنر و فیتزپاتریک، مقیاس ارزیابی رابطه والد-فرزند فاین، مورلند، و اسچووبل و مقیاس الگوهای رفتاری فریدمن و روزنمن را تکمیل نمودند. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندمتغیری نشان داد که تنها 2 مؤلفه جهت گیری گفت و شنود و جهت گیری همنوایی از متغیر الگوهای ارتباطی با متغیر اهمال‌کاری همبستگی معنادار دارند. متغیر گفت و شنود با متغیر اهمال‌کاری همبستگی مثبت و معنادار دارد، به عبارت دیگر، با افزایش در این متغیر نمره اهمال‌کاری افزایش می‌یابد که حاکی از اهمال‌کاری پایین است، اما، برعکس، همبستگی متغیر جهت گیری همنوایی با اهمال‌کاری منفی و معنادار است که حاکی از اهمال‌کاری بالاست. بین متغیرهای رابطه والد- فرزندی و الگوهای رفتاری با اهمال کاری همبستگی معنی داری یافت نشد. نتیجه گیری کلی حاکی از آن بود که اهمال کاری بر اساس الگوهای ارتباطی خانواده قابل پیش بینی است.