فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: خودکارآمدی تحصیلی از جمله عواملی است که با سازگاری تحصیلی دانشجویان مرتبط است بنابراین شناسایی عواملی که بر روی این رابطه تاثیرگذار هستند، ضرورت پیدا می‌کند. از این رو، این پژوهش با هدف بررسی رابطه علی خودکارآمدی تحصیلی و سازگاری تحصیلی با میانجی-گری هیجان‌های تحصیلی انجام شد.روش‌: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه لرستان در سال تحصیلی 1400-1399 و نمونه آماری 313 نفر (245دختر، 68 پسر) بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده مقیاس‌ خودکارآمدی تحصیلی، پرسشنامه هیجان‌های تحصیلی و پرسشنامه سازگاری تحصیلی دانشجویان بود. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد شاخص‌های برازندگی مطلوب و مدل پیشنهادی ارائه شده مورد تایید است. مطابق با یافته‌های پژوهش، اثر مستقیم خودکارآمدی تحصیلی و هیجان‌های مثبت به سازگاری تحصیلی مثبت و معنی‌دار و مسیر مستقیم هیجان های منفی به سازگاری تحصیلی منفی و معنی دار بود. همچنین اثر غیر مستقیم خودکارآمدی از طریق نقش میانجی هیجان‌های تحصیلی مثبت و منفی بر سازگاری تحصیلی نیز معنی‌دار بود.نتیجه‌گیری: دانشجویانی که خودکارآمدی تحصیلی بالاتری دارند رویکردهای هیجانی مثبتی داشته بالطبع امید بیشتری به جریان تحصیلی دارند و در نتیجه سازگاری تحصیلی بالاتری دارند. این افراد از زندگی تحصیلی خود لذت برده و در مقابل ناامیدی کمتری را تجربه می‌کنند. همچنین دانشجویان با خودکارآمدی بالا در مسیر تحصیل خود با هیجانات منفی از قبیل اضطراب و خشم کمتر درگیر شده و در نتیجه سازگاری تحصیلی بیشتری را از خود نشان می‌دهند.