مقایسه اثربخشی درمان گروهی شناختیرفتاری و درمان تلفیقی راهحلهای روایتی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزان پسرمتوسطه اول
نویسندگان
1 گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دکترای روانشناسی تربیتی، دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران ، ایران
3 دانشجوی دکتری، رشته مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
4 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.30495/jpmm.2024.33024.3916چکیده
زمینه و هدف:پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمانگروهی شناختیرفتاری و راهحلهای روایتی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزان پسردوره متوسطه اول انجام شده است. مواد و روش ها: پژوهش به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ اجراء نیمهآزمایشی با پیشآزمون-پسآزمون با گروهکنترل بود. از میان دانشآموزان 45 نفر انتخاب و در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. گروههای آزمایشی در 10 جلسه تحت درمان گروهی شناختیرفتاری و راهحلهایروایتی قرار گرفتندو گروه کنترل در طول این مدت آموزشی ندید. ابزارسنجش پژوهش پرسشنامه اضطراباجتماعی لاجرسا (1999) بود. در پایان دادهها با استفاده از تحلیلوواریانسچندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: علاوه بر معنادارشدن آزمون وواریانس نتایج مقایسههایجفتی نشانداد که تفاوت گروهشناختیرفتاری با کنترل در اضطراباجتماعیکل و تمامی مولفههای آن معناداربود. در مقایسه گروه راهحلهای روایتی با گروهکنترل نیز مشخص شد که راهحلهای روایتی نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری در اضطراب اجتماعیکل و مولفه اجتناباجتماعی و اندوهعمومی داشت و در دو مولفه دیگر دو گروه تفاوتی نداشتند. در مقایسه دو گروهشناختیرفتاری و راهحلهای روایتی نیز مشخص شد گروه شناختیرفتاری در اضطراباجتماعیکل و مولفه ترساز ارزیابیمنفی تاثیر معنادار بیشتری از گروه راهحلهای روایتی داشته است و در دو مولفه دیگر تفاوتها معنادار نبود. نتیجهگیری : درمان شناختیرفتاری و راهحلهایروایتی میتوانند اضطراباجتماعی دانشآموزان پسر متوسطه اول را بهبود بخشند و در این میان درمان شناختیرفتاری تاثیر بیشتر و قویتری دارد، لذا میتوان از این درمان جهت بهبود دانشآموزان در معرض این اضطراب استفاده نموn.
