مشارکت سازمانهای مردم نهاد در فرآیند دادرسی کیفری به منزلۀ سرمایۀ اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار دانشکدة حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد حقوق جزا وجرمشناسی پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد حقوق جزا وجرمشناسی پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jscm.2019.258534.1612چکیده
امروزه میزان مشارکت سازمانهای مردم نهاد در اداره امور کشور یکی از شاخصهای توسعه یافتگی است و حضور سازمانهای مردم نهاد در جامعه از نظر دانش مدیریت، سرمایه اجتماعی به شمار میرود و از نظر علم سیاست جنایی نشانه حاکمیت سیاست جنایی مشارکتی است. ازینرو مادة 66 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، به سازمانهای مردم نهادی که اساسنامه آنها جنبه حمایتی دارند اجازه مداخله در فرایند کیفری داده است. آنچه اینجا مطرح میشود این است که از یک سو سمنها چگونه میتوانند در فرایند دادرسی کیفری نقشآفرینی کنند و سرمایة اجتماعی خویش را در این مسیر به کار گیرند و از سوی دیگر چه راهکارهایی وجود دارد تا از آن طریق بتوان باعث تقویت سرمایة اجتماعی سمنها در فرایند دادرسی کیفری شد؟ هدف این نوشتار از یک سو شناخت نقش سمنها در فرایند کیفری و از سوی دیگر ارائة راهکارهای تقویت نقش این سازمانها در فرایند کیفری است. حمایت از بزهدیدگان، آگاهسازی آنان از حقوق خویش، معاضدتهای حقوقی، از جمله نقشهای سمنهاست که میتوان با گسترش دامنة اختیارات سمنها، افزایش میزان اعتماد مردم به سمنها، و غیره باعث افزایش قدرت سمنها بهمثابة یک سرمایة اجتماعی در فرایند کیفری شد.