تبیین علّی معنای زندگی براساس ویژگیهای شخصیتی، باورهای ضمنی هوش و انطباقپذیری
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
doi
10.30495/jpmm.2023.29080.3504چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه گری انطباق پذیری در رابطه ی بین ویژگیهای شخصیتی و باورهای ضمنی هوش با معنای زندگی صورت گرفت.روش: این پژوهش از نوع همبستگی در قالب مدل معادلات ساختاری ارائه شده است. جامعهی پژوهش دربرگیرندهی دانشآموزان دبیرستانی شهر شیراز بود. از جامعه آماری مذکور 315 دانشآموز دختر (170) و پسر (145) پایه دهم و یازدهم دبیرستان در سال تحصیلی 99-1398 به روش نمونهگیری دردسترس مورد بررسی قرار گرفتند. آنان به پرسشنامه معنای زندگی (استگر و همکاران، 2006)، مقیاس انطباقپذیری (مارتین و همکاران، 2012)، مقیاس باورهای ضمنی هوش (عبدالفتاح و ییتس، 2006)، سیاهه شخصیتی نئو (کاستا و مککری، 1985) پاسخ دادند.یافتهها: در بخش یافتهها نیز مشخص شد که ویژگیهای شخصیتی از راه انطباق پذیری بر معنای زندگی اثر دارد. افزون بر این، نشان داده شد که باور به افزایشی و ذاتی بودن هوش بر معنای زندگی از راه انطباق پذیری اثر معنادار دارد.نتیجهگیری: زمانی که در نهادهای آموزشی و تربیتی به ویژگیهای شخصیتی، باورهای ضمنی هوش توجه ویژه شود سازگاری افراد افزایش پیدا میکند و آنان را برای موفقیت جنبه های گوناگون زندگی بالاخص معنای زندگی آماده میسازد.