تبیین علّی معنای زندگی براساس ویژگی‌های شخصیتی، باورهای ضمنی هوش و انطباق‌پذیری

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.

3 استادیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.

4 استادیار، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.

doi
10.30495/jpmm.2023.29080.3504
چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه‏ گری انطباق ‏پذیری در رابطه ‏ی بین ویژگی‏های شخصیتی و باورهای ضمنی هوش با معنای زندگی صورت گرفت.روش: این پژوهش از نوع همبستگی در قالب مدل معادلات ساختاری ارائه شده است. جامعه‌ی پژوهش دربرگیرنده‏ی دانش‌آموزان دبیرستانی شهر شیراز بود. از جامعه‎ آماری مذکور 315 دانش‌آموز دختر (170) و پسر (145) پایه دهم و یازدهم دبیرستان در سال تحصیلی 99-1398 به روش نمونه‌گیری دردسترس مورد بررسی قرار گرفتند. آنان به پرسش‌نامه‏ معنای زندگی (استگر و همکاران، 2006)، مقیاس انطباق‌پذیری (مارتین و همکاران، 2012)، مقیاس باورهای ضمنی هوش (عبدالفتاح و ییتس، 2006)، سیاهه شخصیتی نئو (کاستا و مک‌کری، 1985) پاسخ دادند.یافته‎ها: در بخش‏ یافته‏ها نیز مشخص شد که ویژگی‏های شخصیتی از راه انطباق ‏پذیری بر معنای زندگی اثر دارد. افزون بر این، نشان داده شد که باور به افزایشی و ذاتی بودن هوش بر معنای زندگی از راه انطباق ‏پذیری اثر معنادار دارد.نتیجه‎گیری: زمانی که در نهادهای آموزشی و تربیتی به ویژگی‏های شخصیتی، باورهای ضمنی هوش توجه ویژه شود سازگاری افراد افزایش پیدا می‏کند و آنان را برای موفقیت جنبه‏ های گوناگون زندگی بالاخص معنای زندگی آماده می‏سازد.