اثربخشی پژوهش های علمیِ داخلی بر شاخصهای توسعهی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه بوعلی
2 دانشگاه رازی
3 دانشگاه پیام نور
4 دانشگاه بوعلی
doi
10.35050/JIPM010.2017.044چکیده
در چند دهه اخیر شاهد رشد فزاینده و چشمگیر کمیّت پژوهشهای کشور و بهتبع آن ارتقاء بینظیر رتبه جهانی ایران از لحاظ تعداد مستندات علمیِ منتشرشده بودهایم. در این بین تمرکز سیاستگذاران پژوهشی جوامع مختلف هرچه بیشتر به «اثربخشی پژوهشها» معطوف گشته و امروزه دغدغه اصلی، حصول اطمینان از مؤثرواقعشدن پژوهشها در دستیابی به اهداف توسعه است. مسئله «کاربرد پژوهشها در بهبود جامعه» در اسناد بالادستی نظام نیز مورد تأکید قرار گرفته که حاکی از توافق مدیران و مشاوران عالی رتبه کشور در خصوص اهمیت و ضرورت آن است. همبستگی بالایی که میان پیشرفت علمی و پیشرفت اقتصادیِ جوامع دیده میشود، این انتظار معقول و منطقی را به وجود میآورد که «پیشرفت چشمگیر ایران در پژوهش»، «بهبود و توسعه جامعه» را نیز به دنبال آورده باشد. این انتظار به مطرحشدن پرسشی میانجامد که دلیل شکلگیری پژوهش حاضر است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشیِ پژوهشهای فزاینده ایران در سه دهه اخیر بر توسعه کشور است. روش پژوهش، تحلیلی-توصیفی بوده و آمار و اطلاعات ثانویه معتبر، دادههای اصلیِ مورد عمل را تشکیل داده است. ابتدا آن دسته از شاخصهای معتبر توسعه که دادههای مربوط به آنها برای بیشتر کشورهای جهان در یک بازه زمانی قابل قبول موجود است انتخاب شده و سپس، جایگاه سالیانه ایران در هر شاخص در میان 215 کشور جهان (بر اساس تعداد کشورهای لحاظشده در بانک جهانی) مشخص گردید. در ادامه، روند تغییرات جایگاه ایران در پژوهش با روند تغییرات جایگاه ایران از لحاظ شاخصهای توسعه مورد مقایسه قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن است که علیرغم آن که طی 31 سال اخیر ایران از لحاظ کمّیّت تولیدات علمی (تعداد بروندادهای پژوهشی) 70 رتبه صعود نموده، جایگاه کشور از لحاظ شاخصهایی مانند تولید ناخالص سرانه داخلی طی 25 سال 6 رتبه، تورّم طی 35 سال 43 رتبه و رد پای اکولوژیک طی 19 سال 7 رتبه تنزل یافته و در مجموع، وضعیت توسعه جامعه بهبود متناظر و قابل قبولی نداشته است که بتوان آن را پیامد رشد پژوهش و افزایش بروندادهای پژوهشی در کشور دانست. در پایان، تغییر دیدگاهِ مجموعه دستاندرکاران عرصه پژوهش کشور از «نگاه کمیت-مدار» به «نگاه تأثیر-مدار» ضروری دانسته شده است.