موقعیت راهبردی هواپیمایی نیروی زمینی (هوانیروز) ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ ترکیبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دفاعی، دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش، تهران، ایران. ایمیل: mrahimich47@gmail.com
2 دانشیار آینده پژوهی، دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش، تهران، ایران. ایمیل: e.ejabi@casu.ac.ir
3 دانشیار مدیریت راهبردی، دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش، تهران، ایران. (نویسنده مسئول) ایمیل: hvz@casu.ac.ir
4 دانشیار مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران. ایمیل: ali.biek@yahoo.com
doi
10.22034/iamu.2025.2051209.3142چکیده
دشمنان، جهت مهار و تغییر ماهیت نظام جمهوری اسلامی ایران در بیش از 44 سال اخیر از ابزارهای مختلف جنگ ترکیبی علیه جمهوری اسلامی ایران استفاده نمودهاند. بهگونهای که ابزارهای جنگ ترکیبی طیف گستردهای (سخت تا نرم) از اقدامهای گوناگون را در بر گرفته است. هدف این مقاله تعیین موقعیت راهبردی هواپیمایی نیروی زمینی (هوانیروز) ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ ترکیبی میباشد. این پژوهش از نوع توسعهای- کاربردی بوده که به روش توصیفی و بهصورت آمیخته (کیفی و کمی) انجامشده است. جامعه آماری 49 نفر بوده و ابزار گردآوری تحقیق کتابخانهای و میدانی بوده است. در این تحقیق برای آزمودن پایایی، به کمک نرمافزار SPSS اقدام به محاسبه آلفای کرونباخ شده است. یافتههای تحقیق شامل 30 عامل داخلی (17 قوت و 13 ضعف) و 36 عامل بیرونی (21 فرصت و 15 تهدید) میباشد. بر اساس تجزیهوتحلیل بهعملآمده و با محاسبه امتیاز موزون در عوامل داخلی و خارجی از آنجا که قوتها از ضعفها و فرصتها از تهدیدها بیشتر بود، وضعیت موجود در ربع تهاجمی خفیف قرار دارد.
