مقایسه اثربخشی گروه درمانی شناختی مبتنی بر توجه آگاهی و گروه درمانی شناختی رفتاری بر کاهش احساس گناه، افکار خودکشی و ناامیدی در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2 استادیار دانشگاه آزاد، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
doi
10.30495/jpmm.2022.28494.3455چکیده
زمینه: اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ذهنآﮔﺎﻫﻲ و درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ رﻓﺘﺎری ﺑﻪﺷﻴﻮه ﮔﺮوﻫﻲ در ﻛﺎﻫﺶ ﻋﻼﺋﻢ احساس گناه ، ناامیدی و افکار خودکشی ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺰرﮔﺴﺎل ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ اﺧﺘﻼل اﻓﺴﺮدﮔﻲاﺳﺎﺳﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش پژوهش: در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از ﻃﺮح ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﭘﻴﺶآزﻣﻮن و ﭘﺲآزﻣﻮن و ﭘﻴﮕﻴﺮی ﺑﺎ ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺸﻲ و ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻧﻤﻮﻧﻪﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻌﺪاد ٦٠ ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼﺑﻪ اﺧﺘﻼل اﻓﺴﺮدﮔﻲ اﺳﺎﺳﻲﺑﻮد. ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎ روش ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮی ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ از ﻣﻴﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ. ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺎﮔﻤﺎرش ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻗﺮﻋﻪ در ﻳﻜﻲ از ﺳﻪﮔﺮوه درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ذهن آﮔﺎﻫﻲ، درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ رﻓﺘﺎری و ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ اﺧﺘﺼﺎص ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ (ﻫﺮﮔﺮوه ٢٠ﻧﻔﺮ). درﻣﺎن MBCT در ﻃﻲ ﻫﺸﺖ ﺟﻠﺴﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺘﻪ (ﭘﻜﻴﺞﮔﺮوه درﻣﺎﻧﻲﻛﺎﺑﺎت زﻳﻦ) و CBT در ﻃﻲ ﻫﺸﺖ ﺟﻠﺴﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺘﻪ (ﭘﻜﻴﺞ ﮔﺮوه درﻣﺎﻧﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ رﻓﺘﺎری ﻣﺎﻳﻜﻞﻓﺮی) اﺟﺮا ﮔﺮدﻳﺪ. ابزار پژوهش: پرسشنامه های؛ افسردگی ویلیام زانگ، شدت افسردگی بک-2، احساس گناه موشر، ناامیدی بک ، افکار خودکشی بک ﻧﺘﺎﻳﺞ: درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ذهنآﮔﺎﻫﻲ ﺑﺮای ﻣﻮﻟﻔﻪ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه و افکار خودکشی از اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮد و در زﻣﻴﻨﻪ ناامیدی دارای ﺳﻄﺢﻣﻌﻨﺎداری ﻳﻜﺴﺎﻧﻲ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ رﻓﺘﺎری ﺑﻮد.ﻛﻠﻴﺪواژه:ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ، درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ذهنآﮔﺎﻫﻲ، درﻣﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ رﻓﺘﺎری
