ارائه مدل روابط ساختاری نگرشهای ناکارآمد و هوش معنوی با اضطراب کرونا از راه میانجیگری سرسختی روانشناختی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
2 گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران.
doi
10.30495/jpmm.2022.29939.3588چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل روابط ساختاری نگرشهای ناکارآمد و هوش معنوی با اضطراب کرونا از راه میانجیگری سرسختی روانشناختی صورت پذیرفت.روش: روش پژوهش، همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعهی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 400-1399 بود. حجم نمونه آماری بر اساس قاعده سرانگشتی کلاین برابر 210 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری در دسترس و با پرسشنامه آنلاین انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش مقیاس اضطراب بیماری کرونا ویروس (CDAS)، مقیاس نگرشهای ناکارآمد (DAS)، مقیاس خودارزیابی هوش معنوی (SISRI) و مقیاس سرسختی لانگ و گولت (LGHS) بود. تحلیل دادهها به روش آماری تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزارهای آماری SPSS-22 و AMOS-24 انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که نگرشهای ناکارآمد و سرسختی روانشناختی بر اضطراب کرونا اثرمستقیم دارند (01/0>p)؛ اما هوش معنوی اثرمستقیم بر اضطراب کرونا نداشت (05/0<p). همچنین، بر اساس یافتهها این پژوهش، مدل اصلاح شده از برازش مطلوبی برخوردار بود (03/0=RMSEA، 99/0=GFI، 97/0=AGFI، 99/0=CFI، 22/1=X2/df) و مسیرهای غیرمستقیم نگرشهای ناکارآمد و هوش معنوی از راه نقش میانجی سرسختی روانشناختی بر اضطراب کرونا معنادار بودند (01/0>p). نتیجهگیری: نگرشهای ناکارآمد هم به طور مستقیم و هم به واسطه سرسختی روانشناختی بر اضطراب کرونا موثر بود؛ اما هوش معنوی فقط با واسطهگری سرسختی روانشناختی باعث کاهش اضطراب کرونا میشد. به نظر میرسد توجه به مدل ارائه شده، در برنامه درمانی و مشاورهای دانشجویان مفید خواهد بود.