اثر بخشی آموزش بازیهای شناختی شنیداری بر واج آگاهی دانشآموزان نارساخوان
نویسندگان
1 کارشناس کم توان ذهنی آموزش و پرورش استثنایی یزد
2 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش پرورش کودکان استثنائی دانشگاه علامه طباطبائی تهران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش پرورش کودکان استثنایی دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
4 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش پرورش کودکان استثنایی دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
doi
10.30495/jpmm.2022.30290.3624چکیده
زمینه و هدف: اختلال خواندن شایعترین اختلال یادگیری است که بیشترین حجم خدمات آموزشی ویژه و برنامهای مداخله ای تخصصی را به خود اختصاص میدهد. هدف کلی این پژوهش تعیین اثربخشی مداخلات آموزشی بازی های شناختی شنیداری بر واج آگاهی کودکان نارساخوان بود. روش بررسی: پنج دانش آموز با اختلال خواندن در پایه اول ابتدایی از یک کلینک زیر نظر آموزش و پرورش یزد به عنوان آزمودنیهای شرکت کننده در پژوهش انتخاب شدند. طرح پژوهش، تک آزمودنی از نوع طرح چند خط پایه ای با آزمودنی های مختلف بود. برای تشخیص اختلال خواندن، از آزمون آگاهی واج شناختی و مقیاس تجدید نظر شده هوشی وکسلر کودکان استفاده شد. داده های مورد نیاز در شرایط مختلف خط پایه، مداخله، و پیگیری جمعآوری شد. در شرایط مداخله آزمایشی هر آزمودنی دست کم دوازده جلسه اثر بخشی آموزش بازیهای شناختی شنیداری بر واجآگاهی کودکان نارساخوان به مدت 60-45 دقیقه دریافت کرد، اما در شرایط خط پایه و شرایط پیگیری هیچ یک از آنها آموزش بازیهای شناختی شنیداری بر واج آگاهی کودکان نارساخوان را دریافت نکردند. مقایسه عملکرد آزمودنیها در شرایط خط پایه، مداخله و پیگیری نشان داد که آموزش مستقیم آموزش بازیهای شناختی شنیداری بر واجآگاهی کودکان نارساخوان مهارت خواندن هر پنج آزمودنی تأثیر مثبت داشته و این یادگیری در طول زمان پایدار مانده است. نتیجه گیری : اثر بخشی آموزش بازیهای شناختی شنیداری بر واج آگاهی کودکان نارساخوان در دوره ابتدایی تأثیر مثبت دارد و موجب افزایش مهارت خواندن در آنها می شود.