نقش واسطه‌ای شفقت‌خود در رابطه بین اختلالات خوردن و رفتارهای خود آسیب‌رسان در دانشجویان دختر

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد. بجنورد، ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی دانشگاه پیام نور، گلستان، ایران.

doi
10.30495/jpmm.2022.29177.3517
چکیده

مقدمه و هدف: امروزه اختلالات خوردن یکی از مورد توجه‌ترین اختلالات روانی به شمار می‌روند و شیوع آن در دهه‌های اخیر افزایش یافته است. این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه‌ای شفقت‌خود در رابطه بین اختلالات خوردن و رفتارهای خود آسیب‌رسان در دانشجویان دختر صورت گرفت. مواد و روش‌ها: روش این پژوهش توصیفی_همبستگی مبتنی بر روش مدل‌یابی معادلات ساختاری رگرسیونی بود. جامعه آماری 250 نفر از دانشجویان دختر مشغول به تحصیل در سال 1400-1399 در دانشگاههای شهر گرگان بودند. که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌های شفقت به خود نف (2003)، آسیب به‌خود سانسون (1998) و پرسش‌نامه بازخورد خوردن گارنر (1979) پاسخ دادند. برای ارزیابی مدل‌های مفروض از روش معادلات ساختاری نرم‌افزار SPSS و Liserl_8.80 استفاده گردید. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون معادلات ساختاری نشان داد مدل مورد نظر از برازش مطلوبی برخوردار است. در مجموع، یافته‌ها موید این بود که شفقت‌به‌خود در دانشجویان می‌تواند تاثیر اختلالات‌خوردن و رفتارهای خودآسیب‌رسان را واسطه‌گری کند. بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس مدل ذکر شده در پژوهش، با تدوین برنامه­هایی به منظور افزایش شفقت‌به‌خود دانشجویان، می‌توان اختلالات‌خوردن و رفتارهای خودآسیب‌رسان را کاهش داد.