ارائه مدل ساختاری رابطه سبکهای فرزند پروری ادراک شده با رفتارهای پر خطر از راه میانجیگری تابآوری و تنظیم هیجان در نوجوانان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 استاد یار گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3 استاد گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
doi
10.30495/jpmm.2022.28995.3493چکیده
مقدمه: نوجوانی از بحرانیترین دورههای زندگی میباشد. دوره رشد سریع جسمی وتحولات عاطفی و روانی است. بیشترین ناسازگاریهای رفتاری در این دوره نمود مییابد.گرایش به رفتارهای پرخطر یکی از ناسازگاریهای رفتاری دوران نوجوانی بشمار میرود. مواد و روش ها: این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است.جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان لنگرود می باشد که در سال تحصیلی 1400-1399مشغول به تحصیل بودند. شرکت کنندگان در پژوهش 265 نفر از دانش آموزان مدارس گوناگون لنگرود بودند که به روش نمونهگیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند.دادهها با استفاده از مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی(IARS)،پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند،مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون(CD-RIS)) و پرسشنامهی تنظیم هیجان جان و گروس(2002)گردآوری شد. برای بررسی برازش مدل پیشنهادی پژوهشگر از مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار ایموس استفاده شد. یافته ها:یافته های پژوهش نشان داد که سبک های فرزندپروری مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیر به واسطه تنظیم هیجان و تابآوری بررفتار پرخطر اثر معنی داری دارد. بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافتههای این پژوهش، سبک فرزندپروری مقتدرانه منجر به کاهش رفتارهای پرخطر میشود.