اثر تمرینات هوازی تداومی (CAT) و تناوبی شدید(HIIT) بر بیان ژن «پروتئین دارای منطقۀ تنظیمی مثبت 16» (PRDM16) در بافت چربی سفید موشهای صحرایی ویستار
نویسندگان
1 . استاد، گروه ایمونولوژنتیک، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران
2 استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه آیت ا... العظمی بروجردی (ره)، بروجرد، لرستان
3 کارشناس ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران
4 دانشیار ، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22059/jsb.2019.206574.1078چکیده
مطالعات گذشته، اثر تمرین هوازی تداومی (CAT) را بر بیان ژن «پروتئین دارای منطقۀ تنظیمی مثبت 16» (PRDM16) در بافت چربی سفید بررسی کردهاند. با این حال، تاکنون مطالعهای اثر انواع مدلهای تمرینی بهویژه تمرین تناوبی شدید (HIIT) را بر بیان این ژن مطالعه نکرده است. بنابراین، در این مطالعه، اثر دو شیوۀ تمرین هوازی تداومی (CAT) و همچنین دو شیوۀ تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر بیان این ژن بررسی شد. 40 سَر رَت بهصورت تصادفی به پنج گروه: کنترل، تمرین هوازی با حجم متوسط، تمرین هوازی با حجم زیاد، تمرین تناوبی شدید با حجم متوسط و تمرین تناوبی شدید با حجم زیاد تقسیم شدند. آزمودنیهای گروههای تمرینی، به مدت 8 هفته، هفتهای 5 جلسه، تحت دو شیوۀ تمرین تمرین هوازی تداومی و دو شیوۀ تناوبی شدید بر روی نوار گردان قرار گرفتند. پس از اتمام پروتکل تمرین، آزمودنیها بیهوش شده و بافت چربی زیرپوستی برداشته شدند. برای اندازهگیری بیان نسبی ژنِ PRDM16 از روش Real Time –PCR استفاده شد. دادهها نشان داد میزان بیان ژن PRDM16 در دو گروه «تمرین هوازی تداومی با حجم متوسط» و «با حجم زیاد» و در دو گروه «تمرین تناوبی شدید با حجم متوسط» و «حجم نسبتاً زیاد»، تفاوت معناداری در قیاس با گروه کنترل نداشت (05/0P>). یافتههای این مطالعه دلالت بر این دارند که تمرینات ورزشی اعم از تمرین هوازی تداومی و تمرین تناوبی شدید، تغییری در بیان ژن PRDM16 در بافت چربی زیرپوستی ایجاد نمیکند