شناسایی موثرترین کار ویژه پدافند غیرعامل در مقابله با تهدیدات امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی سیاسی دانشکده فارابی، نویسنده مسئول (Bigdeloo@alumni.ut.ac.ir)
2 استادیار سیاستگذاری عمومی دانشکده فارابی (Ab53.bagheri@yahoo.com)
doi
10.22034/iamu.2024.2023413.3019چکیده
امنیت ملی مهمترین عنصر پایداری یا تداوم حاکمیت و معرف پیشرفت چشمگیـر در رابطـه میان جامعه و سرزمین است. تهدید امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران با مفهوم تضعیف ارزشهای حیاتی کشور جزء برنامههای همیشگی غرب با ابزارهای گوناگون تهدید بوده تا با کاهش انسجام ملی در بین مردم زمینه تضعیف یا سرنگونی دولت اسلامی را بهعنوان مرجع امنیت ملی فراهم آورد. در مقابله با این تهدیدات، بدیهی است بهرهگیری از کار ویژههای پدافند غیرعامل یکی از راهکارهای کمهزینه و پرفایده خواهد بود ولی سؤال اساسی این است که با توجه به اصل هزینه- فایده، محدودیت منابع مادی- معنوی و تبعات گسترده ناشی از راهکارهای گزینششده، کدام کار ویژهها اثربخشی بیشتری دارد و بالطبع باید سیاستگذاران در اولویت اقدام قرار دهند؟ این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر گردآوری دادهها توصیفی (همبستگی) است. در این پژوهش به بررسی میزان تأثیر کار ویژههای پنجگانه پدافند غیرعامل در مقابله با تهدیدات امنیت ملی ج.ا.ایران پرداخته و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و بهصورت تصادفی از نظرات 98 نفر از کارشناسان امنیتی کشور بهره گرفته است. نتایج تحلیل دادههای بهدستآمده با استفاده از رویکرد معادلات ساختاری و نرمافزار اسمارت PLS ضمن اینکه تأثیر همه کار ویژههای پدافند غیرعامل (افزایش بازدارندگی، کاهش آسیبپذیری، ارتقای پایداری ملی، تداوم فعالیتهای ضروری و تسهیل مدیریت بحران) بر تهدیدات امنیت ملی را تائید میکند، نشان میدهد «کاهش آسیبپذیری» بیشترین و «تسهیل مدیریت بحران» کمترین تأثیر را در مقابله با تهدیدات امنیت ملی ج.ا.ایران دارند؛ ازاینرو تمرکز منابع مادی- معنوی سیاستگذاران باید بر اساس میزان اثرگذاری هر یک از کار ویژهها صورت پذیرد.