بررسی رابطهی بین شاخصهای صنعتی و توزیع جغرافیایی ثروت علمی در ایران بین سالهای 1383 تا 1387
نویسندگان
1 دانشگاه شاهد
2 دانشگاه شاهد
doi
10.35050/JIPM010.2015.013چکیده
این پژوهش به بررسی رابطۀ بین صنعت و میزان تولیدات علمی دربارۀ استانهای کشور میپردازد. پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای کاربردی است که با استفاده از روش علمسنجی و تکنیک آمارخوانی انجام شده است. جامعهی آماری این پژوهش کلیۀ تولیدات علمی دربارۀ استانهای کشور به عنوان ثروت علمی و آمار مربوط به وضعیت صنعت و معدن در تمام استانهای کشور بر اساس اطلاعات پایگاههای علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، نمایۀ استنادی علوم ایران و نیز سالنامههای آماری کل کشور است. دادههای این پژوهش با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی و میانگین) و همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتههای این پژوهش نشان داد که در سالهای 1383 تا 1387، بیشترین تعداد تولید علم دربارۀ استانهای کشور به ترتیب با 405، 263، 261، 228 و 226 عنوان تولید علمی متعلق به استانهای فارس، گلستان، مازندران، اصفهان و تهران بوده است. با توجه به آمارهای مربوط به 12 شاخص صنعت و معدن نیز به ترتیب استانهای اصفهان، خراسان رضوی، یزد، کرمان و تهران بهترین وضعیت صنعت و معدن در کشور را دارا هستند. از میان 12 شاخص مورد بررسی، تنها 4 شاخص تعداد پروانۀ بهرهبرداری از کارگاههای صنعتی، میزان اشتغال در کارگاههای صنعتی، ارزش افزودۀ فعالیت صنعتی کارگاههای صنعتی و تعداد شاغلان در معادن فعال کشور با میزان تولیدات علمی دربارهی استانهای کشور دارای همبستگی مثبت بودند. با توجه به یافتههای این پژوهش میتوان چنین بیان کرد که وضعیت صنعت و معدن در تمام استانهای کشور، همبستگی ناچیزی با تولیدات علمی دربارۀ این استانها دارد