پیشبینی خودشناسی انسجامی بر اساس خودشفقتورزی، خودیابی و ذهنآگاهی با نقش واسطهای خودتنظیمی شناختی هیجانی در دانشجویان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.30495/jpmm.2022.28152.3412چکیده
مقدمه: تلاش در راستای دستیابی به خودی یکپارچه امری ضروری و چالش انگیز است. هدف از این پژوهش پیشبینی خودشناسی انسجامی بر اساس خودشفقتورزی، خودیابی و ذهنآگاهی با نقش واسطهای خودتنظیمی شناختی هیجانی در دانشجویان بود. روش: روش پژوهش همبستگی و به طور خاص از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد واحد شیراز در سال تحصیلی 1400-1399 بود. نمونه آماری 250 نفر از این افراد بودند که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و به پرسشنامههای خودشناسی انسجامی، خودشفقتورزی، خودیابی، ذهنآگاهی و خودتنظیمی شناختی هیجانی پاسخ دادند. یافتهها: نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پیشنهادی بود. به گونهای که که اثر غیر مستقیم خودشفقتورزی، خودیابی، ذهنآگاهی از راه خودتنظیمی شناختی هیجانی بر خودشناسی انسجامی معنی دار بود. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گیری کرد که خودتنظیمی شناختی هیجانی در ارتباط بین خودشفقتورزی، خودیابی، ذهنآگاهی با خودشناسی انسجامی نقش واسطهای ایفا میکند.
