تبیین مدل علی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس انعطافپذیری روانشناختی و سبکهای دلبستگی با واسطهگری هیجانخواهی در دانشآموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
3 استادیار، گروه جامعهشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
doi
10.30495/jpmm.2022.28895.3481چکیده
مقدمه: هدف از انجام این پژوهش تبیین مدل علی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس انعطافپذیری روانشناختی و سبکهای دلبستگی با واسطهگری هیجانخواهی در دانشآموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه بوده است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و به لحاظ گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری بوده است. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشآموزان در حال تحصیل دوره دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی 1400-1399بوده است. ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شده اند. در بخش آمار توصیفی از شاخصهای میانگین، انحراف معیار، کمینه و بیشینه نمرات و در بخش آمار استنباطی از ضریب پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون تحلیل مسیر استفاده شده است. یافتهها: یافته ها نشان داد که مدل علی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس انعطافپذیری روانشناختی و سبکهای دلبستگی با واسطهگری هیجانخواهی در دانشآموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه از برازش و معنی داری مطلوبی برخوردار است(05/0> P). تمام مسیرهای مستقیم و غیر مستقیم در این پژوهش که به پیشبینی گرایش به رفتار پرخطر منتهی میشوند معنی دار بودهاند(05/0> P). در این بین فقط سبک دلبستگی دوسوگرا نتوانست به صورت معنی دار گرایش به رفتار پرخطر را تبیین نماید(05/0< P). نتیجهگیری: بر اساس یافته های این پژوهش میتوان استنتاج کرد که دانش آموزان متوسطه دوم اعم از پسر و دختر، با داشتن انعطاف پذیری بالا، برخورداری از سبک دلبستگی ایمن و فاصله داشتن با سبک دلبستگی اجتنابی میتوانند از میزان هیجان خواهی خود بکاهند و در نهایت از این راه از انجام رفتارهای پرخطر اجتناب کنند.